Wampiór

Wampiry, budzące strach w ludziach na przestrzeni wieków istoty pijące ludzka krew, przynoszące zarazy i wszelkiej maści nieszczęścia. Jak sobie z nimi radzono? ,,Wampiór" Dwie dusze miała! Skąd wiesz?! Słyszałam! Wszyscy nad grób! Głazem zakryjcie! Teraz nie wyjdzie! To żywy trup! Skrępujcie ręce! I kołkiem w serce! Żelazo do ust! Łeb uciąć kosą! Pochować boso! … Czytaj dalej Wampiór

Reklamy

Nasze słowiańskie ziemie – SynPrzedwiecznychBogów

Nasze słowiańskie ziemie, gdzie chramy dębowe i święte gaje pośród uroczysk nestorowych i leśnych stawów, strug od wieków sunących powoli Rysuję Ręce Boga na suchym piasku, który rozwieje wkoło wiatr One znikną, lecz nasze serca i umysły pamiętają obraz ich Świaszczyca lśni na naszych licach jakby najmocniejsze słoneczne światło Jesteśmy dziećmi praojców, narodzonymi przed ludźmi … Czytaj dalej Nasze słowiańskie ziemie – SynPrzedwiecznychBogów

Noc Kupały – Ryszard Danecki

Żywiczny czas w sosnowym sęku wybucha nagle ognistym bożkiem - kląskają suche płomienie sekund, iskrami tryska igliwie gorzkie - Skłaniam głowę na twoje łono - łąkę nagrzaną przez wszystkie cztery pory roku - twarz w murawę miękką opuszczam - rzeczywistość wymiary zmienia: kępka trawy wyrasta w puszczę, w lasy ścieżek wąskich i cienia, oddech wichrem … Czytaj dalej Noc Kupały – Ryszard Danecki

Pasieka – Ryszard Danecki

Ostre piesznie drążą środek twardych, krągłych kłód - będą ule, będzie miodek, słodki, sytny miód! Długo wielkie dęby rosły - pień grubiły swój, obiemisty jest pień sosny, gdzie zamieszka rój... Miodopłynny las powstaje pokąd spojrzeć w dal - takim nazwał go już z dawien nasz Anonim Gall... Wie, gdzie miód, kosmaty miedwied, nie strzeżona barć, … Czytaj dalej Pasieka – Ryszard Danecki

Lędo – Ryszard Danecki

Jadą z karczowisk pniaki długie wielmi - na dranice gładkie pocięte będą, rozrasta się obszar uprawnej ziemi - wydarte puszczy poradlone lędo: Pyra kłosista zazłoci się łanem - nazwana pszenem lub pszenicą później - prażmo gorące będzie z niej podane alibo do żaren na mąkę pójdzie - gdy z pieca popiół wygarnie kociuba, płomień wysoki … Czytaj dalej Lędo – Ryszard Danecki

Wojciech Świętobor Mytnik „Dolor Ante Lucem”

Znów się potknąłem o brutalne życie. Pokaleczyłem znowu wnętrze swoje... I tylko gwiazdy lśniące w górze skrycie Tną swoim światłem cierniste powoje, Tak wrzynające się w zmęczone ciało, Jakby im bólu ciągle było mało. Krew się strumieniem leje po marmurze. Gwiazdy to widzą i współczują w górze. O, mądre gwiazdy! Ileż w was jest mocy, … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Dolor Ante Lucem”

Wiersz leśnej boginki – Danuta Błaszak

wczepiona w promień słońca wędrowałam okrążałam wierzchołki ciemnych świerków ósemki piruety to już tak dawno byłam leśną boginką czy już może jutrzenką nie pamiętam w cieple mojej skóry topniały śniegi i lodowce przecież nawet najtwardszy sopel znalazł dla mnie kilka kropli wczepiona w promień słońca wędrowałam prędkość światła dawała nieśmiertelność światło parzy dłonie wyślizguje się … Czytaj dalej Wiersz leśnej boginki – Danuta Błaszak