Jare Święto – Lancor

Błogosławieństwo wiosny już jest z nami, cudną równonoc oglądać będziemy Marzanna do snu ułożona pieśnią Swaroga i Jaryły, odegnana daleko poza widzialny i niewidzialny świat Jaryle, co dzierżysz w ręku snop żyta i pszenicy, co dzierżysz w ręku głowę – niech twe rodzące się kwiaty i liście dębów, klonów, wierzb i brzóz dotkną powietrza, by … Czytaj dalej Jare Święto – Lancor

Reklamy

Dla was, welesowe dzieci – wiersz

Zawiał wiatr, huknęły lasy, gdzie dębowe stoją gaje, sierp miesiąca błysnął srebrem, słychać pieśni nadchodzące. Śród kurhanów spieszą ludy, guślarz między groby staje, dziś za dusze modły wznoszą, tam, do Nawii spieszno mknące. Duch guślarza wszelki słucha, ten zaś hołdy inkantuje, lud ofiary, krwią zbroczone niesie z ptactwa i zajęcy, oraz zioła i owoce, z … Czytaj dalej Dla was, welesowe dzieci – wiersz

Życzenia na Szczodre Gody

Jeden - dwa sen i mak trzy i cztery miody leję pięć i sześć grzyb nie śmierć siedem - osiem łusek krocie dziewięć - dziesięć kołacz piecz się zanim kołacz się upiecze... w sercach ciszy maku ziaren złota miodu słodkich dziatek mocy lasów nieprzebytych dobrych myśli jezior czystych darów słów i darów wszelkich światów bliskich … Czytaj dalej Życzenia na Szczodre Gody

Dobroć Leszego – Świt Historii

Patrzcie najdroższe, oto jest ciało. Patrzcie co dzierży! Złamana gałąź! Domu naszego szanować nie chciał. Zabity został, tak rzekła więźba. Zbliżcie się wszystkie ptaki, owady, największe robaki, najmniejsze szkraby. Lisy i kuny, myszy w swych norach, wszystkie pragnące mięsa smakować. Posilcie się dziatki człowiekiem lichym, drążcie, smakujcie sam do was przybył. Woda z truchła niech … Czytaj dalej Dobroć Leszego – Świt Historii

Sasza Aleksandra -Mir na chwałę Bogów

Wiersz z 30 lipca 2016 roku napisany przez Saszę Aleksandrę Na silnych barkach mężczyzn i w ciepłych uściskach kobiet Poniesiemy wolę przodków, zapalimy ich święty ogień Zachowamy mądrość prastarą w szumie dębów i szeptach strumieni I wzniesiemy ręce ku niebu, stojąc boso na wilgotnej ziemi Z pokorą, ale bez strachu zwrócimy ku słońcu twarze Pokażemy … Czytaj dalej Sasza Aleksandra -Mir na chwałę Bogów

Światowid – wiersz z poematu Miłość Bogów

Pisany ongiś językiem, znaczy z roku 1859. Zkąd te grzmoty i te wiry? Wśród srébrzystéj gwiazd zamieci, Przez ciemnice i szafiry, Przez płonących sfer miljony, Przez pienistą światów toń, Kolosalny, nieścigniony, A radosny, skrząco-oki, Nad burzami we mgle leci, Leci biały jak obłoki, Leci grzmiący jak potoki, Koń! Mléczna droga, niby grzywa, Z jego szyi … Czytaj dalej Światowid – wiersz z poematu Miłość Bogów

Modlitwa swadziebna do Swaroga

Swaroże tych dwoje ludzi Pragnie swe losy złączyć W smutku cierpieniu trudzie Póki ich czas się nie skończy W szczęściu i wszelkiej radości We wszystkich kolejach życia Chcą trwać we wspólnej miłości Ich małżeńskiego pożycia Dziś swadźba ich się odbywa Połącz Swarogu ich losy Niechaj im gwiazda szczęśliwa Świeci po wszystkie czasy Niechaj się darzy … Czytaj dalej Modlitwa swadziebna do Swaroga