Symbole Bogów – grafika Wilk Lubor

Matka Ziemia W wielu kulturach: Al-Lat (mitologia arabska) Astarte (mitologia fenicka) Cihuacoatl (mitologia aztecka) Citlalincue (mitologia aztecka) Danu (mitologia celtycka) Demeter (mitologia grecka) Gaja (mitologia grecka) Hebat (mitologia hetycka) Isztar (mitologia sumeryjska) Izyda (mitologia egipska) Ki (mitologia sumeryjska) Kybele (mitologia frygijska) Maja (mitologia italska i rzymska) Maja (mitologia indyjska) Maria[1] (teologia katolicka i prawosławna) Mokosz … Czytaj dalej Symbole Bogów – grafika Wilk Lubor

Reklamy

Wojciech Świętobor Mytnik „Wołos”

Kołysały się na wietrze zbóż złociste kłosy. Ponad polem mgłą słoneczną zawisła tęsknica. Szedł pachołek wąską miedzą, zmęczony i bosy. Za nim - chuda jak ta miedza- biegła południca. Błękit nieba, zlany żarem swarogowej mocy, Niczym cztery ręce Boga szerzył się w zaświaty... Wtem huknęło i powiało chłodem czarnej nocy! Na rozdrożu, w cieniu własnym, … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Wołos”

Prawdziwa wojna o polskość nie toczy się na rosyjskim Donbasie, lecz na polskiej Wileńszczyźnie

"To, czy Donbas będzie należał do Ukrainy, do nowego państwa powstałego w wyniku secesji części obwodów Ukrainy czy też do Federacji Rosyjskiej, nie musi mieć dla Polski większego znaczenia. Nie ma więc żadnego powodu, by Rzeczpospolita jakkolwiek ingerowała w status Donbasu – nie jest to po prostu nasza sprawa'.     Wileńszczyznę i Donbas dzieli … Czytaj dalej Prawdziwa wojna o polskość nie toczy się na rosyjskim Donbasie, lecz na polskiej Wileńszczyźnie

Zaświaty u Słowian – Nawia i Wyraj

Nawie i Wyraj Nawie to miejsce, do którego w wierzeniach słowiańskich podążają duchy zmarłych. Pieczę nad nimi sprawuje Weles - srogi pan podziemi. W wierzeniach ludowych opisywano je różnie - raz jako rozległe pastwisko, na którym Weles wyprowadza dusze, innym razem jako rozległe bagno, pośrodku którego znajdował się złoty tron, na którym zasiadał Weles dzierżący … Czytaj dalej Zaświaty u Słowian – Nawia i Wyraj

Jędza, Jędzyna

Lud wyobrażał sobie Jędzę w postaci brzydkiej, wysokiej i chudej baby. Jędza bardzo często nazywana była Jędzyną, obie wersje słowa bardzo często można było usłyszeć na polskiej wsi. Wierzono, że Jędza wysysa krew z dzieci. Jednak nie w samym wysysaniu się specjalizowała. Jędzyna nie lubiła dziatwy, która posturą przypominała ją samą, więc pochwyciwszy dziecię tuczyła … Czytaj dalej Jędza, Jędzyna

Lasy i puszcze w życiu Słowian

Przepastne puszcze, które niegdyś porastały większość  obszaru zamieszkanego przez naszych przodków, stanowiły dla nich źródło utrzymania i często były dla nich domem i schronieniem.      Mieszkańcy wsi leśnych, które wtedy nazywano „nieuprawnymi” pozyskiwali futra, róg, miód, wosk i drewno na budowę domów a także grodów obronnych stanowiących podstawę rosnących w siłę organizacji plemiennych.   … Czytaj dalej Lasy i puszcze w życiu Słowian

Słowiańskie państwo na zachód od Polski

Po upadku hitlerowskiej III Rzeszy wielu Łużyckich Serbów miało nadzieję na wyrwanie tego słowiańskiego ludu spod tysiącletniej władzy Niemiec. Łużyccy działacze narodowi marzyli o samodzielności. Nawet jeśli nie o pełnej niepodległości, to choć o związku z Czechosłowacją. Bądź Polską. Mapa Łużyc z 1945 roku wydana w łużyckim Budziszynie. Warto zwrócić uwagę, że ziemie obecnie polskie … Czytaj dalej Słowiańskie państwo na zachód od Polski