Symbole Bogów – grafika Wilk Lubor

Matka Ziemia W wielu kulturach: Al-Lat (mitologia arabska) Astarte (mitologia fenicka) Cihuacoatl (mitologia aztecka) Citlalincue (mitologia aztecka) Danu (mitologia celtycka) Demeter (mitologia grecka) Gaja (mitologia grecka) Hebat (mitologia hetycka) Isztar (mitologia sumeryjska) Izyda (mitologia egipska) Ki (mitologia sumeryjska) Kybele (mitologia frygijska) Maja (mitologia italska i rzymska) Maja (mitologia indyjska) Maria[1] (teologia katolicka i prawosławna) Mokosz … Czytaj dalej Symbole Bogów – grafika Wilk Lubor

Wojciech Świętobor Mytnik „Wołos”

Kołysały się na wietrze zbóż złociste kłosy. Ponad polem mgłą słoneczną zawisła tęsknica. Szedł pachołek wąską miedzą, zmęczony i bosy. Za nim - chuda jak ta miedza- biegła południca. Błękit nieba, zlany żarem swarogowej mocy, Niczym cztery ręce Boga szerzył się w zaświaty... Wtem huknęło i powiało chłodem czarnej nocy! Na rozdrożu, w cieniu własnym, … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Wołos”

Prawdziwa wojna o polskość nie toczy się na rosyjskim Donbasie, lecz na polskiej Wileńszczyźnie

"To, czy Donbas będzie należał do Ukrainy, do nowego państwa powstałego w wyniku secesji części obwodów Ukrainy czy też do Federacji Rosyjskiej, nie musi mieć dla Polski większego znaczenia. Nie ma więc żadnego powodu, by Rzeczpospolita jakkolwiek ingerowała w status Donbasu – nie jest to po prostu nasza sprawa'.     Wileńszczyznę i Donbas dzieli … Czytaj dalej Prawdziwa wojna o polskość nie toczy się na rosyjskim Donbasie, lecz na polskiej Wileńszczyźnie

Zaświaty u Słowian – Nawia i Wyraj

Nawie i Wyraj Nawie to miejsce, do którego w wierzeniach słowiańskich podążają duchy zmarłych. Pieczę nad nimi sprawuje Weles - srogi pan podziemi. W wierzeniach ludowych opisywano je różnie - raz jako rozległe pastwisko, na którym Weles wyprowadza dusze, innym razem jako rozległe bagno, pośrodku którego znajdował się złoty tron, na którym zasiadał Weles dzierżący … Czytaj dalej Zaświaty u Słowian – Nawia i Wyraj

Jędza, Jędzyna

Lud wyobrażał sobie Jędzę w postaci brzydkiej, wysokiej i chudej baby. Jędza bardzo często nazywana była Jędzyną, obie wersje słowa bardzo często można było usłyszeć na polskiej wsi. Wierzono, że Jędza wysysa krew z dzieci. Jednak nie w samym wysysaniu się specjalizowała. Jędzyna nie lubiła dziatwy, która posturą przypominała ją samą, więc pochwyciwszy dziecię tuczyła … Czytaj dalej Jędza, Jędzyna

Lasy i puszcze w życiu Słowian

Przepastne puszcze, które niegdyś porastały większość  obszaru zamieszkanego przez naszych przodków, stanowiły dla nich źródło utrzymania i często były dla nich domem i schronieniem.      Mieszkańcy wsi leśnych, które wtedy nazywano „nieuprawnymi” pozyskiwali futra, róg, miód, wosk i drewno na budowę domów a także grodów obronnych stanowiących podstawę rosnących w siłę organizacji plemiennych.   … Czytaj dalej Lasy i puszcze w życiu Słowian

Słowiańskie państwo na zachód od Polski

Po upadku hitlerowskiej III Rzeszy wielu Łużyckich Serbów miało nadzieję na wyrwanie tego słowiańskiego ludu spod tysiącletniej władzy Niemiec. Łużyccy działacze narodowi marzyli o samodzielności. Nawet jeśli nie o pełnej niepodległości, to choć o związku z Czechosłowacją. Bądź Polską. Mapa Łużyc z 1945 roku wydana w łużyckim Budziszynie. Warto zwrócić uwagę, że ziemie obecnie polskie … Czytaj dalej Słowiańskie państwo na zachód od Polski

Gumiennik, Owinnik

GUMIENNIK / OWINNIK Słowiański demon opiekuńczy sprawujący pieczę nad gumnem i składowanym w nim zbożem. Przedstawiany jako metrowy dziadek z długimi włosami oraz z gęstymi wąsami bądź brodą. Ich oczy świecą się w ciemności. Potrafią szczekać jak pies oraz przybrać postać kota. Podobnie jak inne demony słowiańskie, gumienniki mogą być zarówno dobre, jak i złe. … Czytaj dalej Gumiennik, Owinnik

Charakterystyka Welesa, słowiańskiego boga bydła, magii, przysięg i zaświatów

W panteonie słowiańskich bogów jedną z istotniejszych postaci był Weles lub Wolos. Jest to ogólnosłowiański bóg magii, przysięgi, sztuki i bogactwa jest to także pan świata zmarłych, czyli słowiańskiej Nawii. Przedstawię dwa artykuły jakie udało się znaleźć w sieci.  Weles na jednej ze współczesnych ilustracji     Pośród Bałtów znany był jako Velinas, Velnis, Veles. … Czytaj dalej Charakterystyka Welesa, słowiańskiego boga bydła, magii, przysięg i zaświatów

W obronie dębu w Lipnicy Murowanej – płakać się chce

Zabójcy drzew w natarciu, po nic nie winnym Dębie Chrobrego, teraz na celownik idzie dąb w Lipnicy Murowanej, który został pozbawiony tytułu POMNIKA NATURY. Nie pozwólmy im niszczyć naszych drzew! Niech Bogowie dadzą nam siłę aby walczyć z tymi mordercami! W obronie dębu w Lipnicy Murowanej. za pomocą W obronie dębu w Lipnicy Murowanej. Również … Czytaj dalej W obronie dębu w Lipnicy Murowanej – płakać się chce

Moja Wiara – Wojciech Świętobor Mytnik

Wojciech Świętobor Mytnik - Moja Wiara Moja wiara - las wielki żywicą pachnący, Wianki kwietne splecione na dziewczęcych skroniach. Moja wiara to piękno Święta Równonocy, Niezmierzoność Wszechświata, taniec mgieł na błoniach. Moja duma - śpiew dziecka w polskiej brzmiący mowie, Mogił srogie milczenie i Praojców czyny. Moja siła - blask Słońca, słowiańska zadruga. Moje serce … Czytaj dalej Moja Wiara – Wojciech Świętobor Mytnik

Zmierzch – Kazimiera Zawistowska

Kazimiera Zawistowska "Zmierzch" W mgieł opalach się wlecze i pełza powoli Przez sczerniałe ścierniska, pełne zimnej rosy, Przez wierzb sennych żałośnie rozplecione włosy I kurhany, drzemiące w rozoranej roli. Jak ptak zmęczon opada w mgławej aureoli Świateł, kędyś gasnących - w rdzawe sianokosy. Lecą dzwonów cmentarnych zabłąkane głosy I wieszczą, jak piastunka, tęskną baśń złej … Czytaj dalej Zmierzch – Kazimiera Zawistowska

Czarny bóg – Janka Kupała

Janka Kupała (właśc.Iwan Łucewicz, ur. 7 lipca 1882, zm. 28 czerwca 1942) "Czarny bóg" Kołtuniasty i omszały Aż do samych stóp, Z bagien, z parowów zdziczałych Wybiegł czarny bóg! Za nim morowce i nocnice, I różne roidła ; Gasi nowych gwiazd mgławice Niech się nie rozwidnia! Pazurów rozcapierzonych Raniące ościenie - Chce gnać w różne … Czytaj dalej Czarny bóg – Janka Kupała

Ciota czyli czarownica

Ciota, jako nazwa dla określenia czarownicy, funkcjonuje jedynie w Wielkopolsce i na terenach nią sąsiadujących. Powstanie owej nazwy nie jest to końca jasne. Najprawdopodobniejsza hipoteza zakłada, że wyrażenie to zostało wprowadzone, aby uniknąć wymawiania niebezpiecznego słowa „czarownica”. Wybór nazwy CIOTA być może, był związany ze szczególnym zaangażowaniem się w praktyki magiczne starszych, niezamężnych kobiet, nazywanych … Czytaj dalej Ciota czyli czarownica

[Prasówka] Słowiańskie Niewolnice w rękach żydowskich panów

Dzisiaj coś, co nie jest miłe, napotkałem na artykuł który raczej nie nastraja pokojowo do żydów, ale autor zapomniał że to nie dotyczy tylko Izraela, ale innych części świata. Prostytucja jest najstarszym zawodem świata, ale jeżeli ktoś zmusza drugą osobę do seksu, to już nie jest prostytucja tylko gwałty na kobietach. Artykuł ten jest poświęcony … Czytaj dalej [Prasówka] Słowiańskie Niewolnice w rękach żydowskich panów