[video] W jaskini Ognistego ptaka – baśń słowiańska

Kolejna część baśni Jakuba Zeliny nagrany dzięki funduszom z PolakPotrafi. Baśń opowiada o synu niedźwiedzia o imieniu Niedźwiadek, silniejszego i sprytniejszego nawet od Waligóry i Wyrwidęba.

Zapraszam do oglądania!

 

Fundusze zostały zebrane za pośrednictwem polakpotrafi.pl

scenariusz, montaż, muzyka, Żmij: Jakub Zielina
Krystyna Jabczyńska: Rzepka
Dariusz Dudzik: Niedźwiadek
Sławomir Woźniak: Karzeł
Włodzimierz Wilk: Wyrwidąb
Kamil Sowiński: Waligóra
Stephanie Jaskot, Marta Byra, Joanna Sitko: Królewny
Sebastian „Spider A.J.” Jankowski: Kowal

Reklamy

[video] Kościej Nieśmiertelny – słowiańska baśń

Film opublikowany przez Jakuba Zielinę w 2013 roku, ale co dobre warto powtarzać.

Kościej to opowieść osnuta na motywach popularnego wśród Słowian wątku baśniowego o potworze, którego dusza mieści się w jaju. Powyższy tekst jest tekstem autorskim – Jakub „Żmij” Zielina postanowił połączyć najczęściej powtarzające się i najstarsze warianty baśni ludowych i wyrazić je w formie przypominającej średniowieczne pieśni o bohaterach. Więcej o rekonstrukcji można przeczytać na stronie zmij.net.

Audiobook został zrealizowany przez autora tekstu, który jest zarazem lektorem, autorem muzyki i wizualizacji wraz z ilustracjami. Głosu kobiecego użyczyła Kamila Mroczek. W czołówce pojawia się Marta Byra.

Zapraszam do słuchania muzyki zespołu Żmij i nieodpłatnego ściągania naszej muzyki a także do czytania książki „Wierzenia Prasłowian”.

 

Warto wejść także na stronę autora: http://www.jakubzielina.pl

Żmij – skrzydlata istota mityczna

11692542_395241990682657_6684627102976591141_nSkrzydlata istota mityczna, znana niemal w całej Słowiańszczyźnie (głównie na wschodzie i południu), o niezupełnie jasnych cechach i funkcjach. W wierzeniach praindoeuropejskich utożsamiał siły chaosu. Mówiono też, że Żmij to zoomorficzna postać boga zaświatów Welesa, stąd też Żmij miał pilnować wejścia do Wyraju podziemnego bądź też Nawii.

Na Bałkanach przeważały pogłoski o pozytywnym działaniu Żmija: ochrona wód i zasiewów, sprowadzanie życiodajnego deszczu. Krążyły pogłoski, że walczył on ze złymi smokami, należał do sił czystych. Kojarzono go z ognistymi zjawiskami na niebie – meteoryty, komety: „Znamię wężowe pojawiło się na niebiosach”.

Czytaj dalej

Legenda o Żmiju, Żyrosławie i początkach Żmigrodu

10931278_334455186761338_3227335436727652012_n

U stóp Beskidu Niskiego istniał przed wiekami gród, w którym mądry i waleczny Żyrosław rządy swe sprawował. Pod zamkiem owego księcia znajdowała się jaskinia ciemna, w której Żmij groźny się zagnieździł. Był to potwór ogromny, skrzydlaty i łuskami pokryty, a na skroniach jego złota spoczywała korona. diamentami wysadzana, jako znak panowania nad gadzim plemieniem. Bestia respekt wielki wzbudzała, toteż na na rozkaz Żyrosława przynoszono jadło pod pieczarę potwora, aby jego głód nasycić. Wielka za tym mądrość księcia się kryła, albowiem syty Żmij nikogo nie niepokoił, a kiedy tylko wojska nieprzyjaciół pod gród się zbliżyły, potwór z jaskini swej wyłaził i przerażonych napastników samym widokiem swym do odwrotu zmuszał.

Czytaj dalej

Żmij – Jurata Bogna Serafińska

Jurata Bogna Serafińska „Żmij”

Powietrzne starodawne żmije,
Przeistoczone w lotne smoki,
Co wystawiają z chmur ogony…

Wciąż macie władzę oraz siłę
I pułap lotów tak wysoki
I zasięg nieograniczony…

Z was zaś największy – smoczy władca
Tęczy przybierać lubi postać
I wodę z rzek wypija chciwie.

Bo wie, że czas też musi nastać
Dla chmur, co mogą się nie ostać.
Gdy znajdą się na Nyi niwie.

Bogna Jurata Serafińska – Biały wierzchowiec

Serafińska Bogna Jurata

Biały wierzchowiec

Upalne lato w wielkim lesie…
Bywa tu dziwnie i wieść niesie,
Że święte żyją tu wierzchowce…
Dróżka mnie wiedzie na manowce?

Widzę w oddali, tam przy źródle…
Czy to baśń tak się plecie cudnie?
Biały koń stoi, uchem strzyże,
Może pozwoli podejść bliżej…

Czy to wierzchowiec Świętowita?
Gdzie się upewnić, kogo pytać?
Świętowit – władca naszych kniei…
Czy wszyscy wokół poszaleli?

Czemu nie widzą tej postaci,
Która tak wiele ciągle znaczy,
W alternatywnym żądzi świecie…
Czy drogi poznać tam nie chcecie?

Ja bym pobiegła dróżką stromą,
Gdyby mi tylko dowiedziono,
Że się odnajdę w tym Imperium
Gdzie są Świętowit oraz Perkun.

 

 

http://www.poezija.com.pl/index.php/publikacje-oryginalne/576-serafinska-bogna-jurata-wiersze-sowianskie