Zwyczaje świętojańskie na zachodnim Polesiu

Lud Słowiański, Pismo poświęcone dialektologii i etnografii Słowian Kazimierz Nitsch, Kazimierz Moszyński, tom I, r. 1929/1930 Wiosną r. 1927 Seminarjum Etnografji Słowiańskiej Uniwersytetu w Krakowie rozesłało do nauczycielstwa szkól powszechnych na zachodniem Polesiu kwestjonarjusz w sprawie niektórych zwyczajów świętojańskich. Skierowano go przede wszystkiem na ręce inspektoratów szkolnych w Prużanie i Kobryniu, poza tem na ręce … Czytaj dalej Zwyczaje świętojańskie na zachodnim Polesiu

Reklamy

Wokalna kultura tradycyjna Polesia – Panorama Kultur

Polesie skarb Słowiańszczyzny. Część Polesia położona nad rzeką Prypeć to terytorium od IV-VI stulecia naszej ery zamieszkałe przez dawną, autochtoniczną słowiańską ludność. W okresie historycznym nie odnotowano znacznych migracji ludności. Być może z tego powodu Polesie i dzisiaj pozostaje jednym z najbardziej archaicznych pod względem etnokulturowym regionów słowiańszczyzny, który, według M. Tołstoja, zachował relikty minionych … Czytaj dalej Wokalna kultura tradycyjna Polesia – Panorama Kultur

Ofiary z ludzi u Słowian

Wczoraj na FB pojawił się ciekawy wpis na stronie Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie pobudził dużą dyskusję a to za sprawą malowidła Ofiara z 1922 namalowanego przez Mariana Wawrzenieckiego. „Ofiara” – obraz z 1922 r. przedstawiający pogański obrzęd składania w darze bóstwu życia młodej kobiety. Z przekonaniem o takich praktykach namalował go Marian Wawrzeniecki – … Czytaj dalej Ofiary z ludzi u Słowian

Tradycyjna pogańska Wigilia

Zbliża się czas, w którym większość polskich rodzin zasiądzie w rodzinnych gronach do tradycyjnych wieczerzy wigilijnych. Starzy i młodzi już wkrótce staną na straży tego, czy pamięć o wszystkich wigilijnych tradycjach została zachowana. W ferworze odhaczania kolejnych punktów z poszczególnymi tradycjami niewielu będzie zaprzątać sobie głowę rodowodem konkretnych zwyczajów. Większość będzie żyła w przeświadczeniu, że … Czytaj dalej Tradycyjna pogańska Wigilia

WIANKI, czyli coś z cyklu: ‚znane i lubiane’ – My Słowianie

Oprócz poszukiwania kwiatu paproci, w noc sobótkową, najważniejszym dziewczęcym obrzędem było, i jest nadal puszczanie wianków na wodę. Wianek od zawsze był symbolem panieństwa i czystości, czyli dziewictwa. Panny na wydaniu plotły je więc z polnych o ogrodowych kwiatów. We wianki najczęściej wplatały chabry, maki, rumianek i różyczki, następnie przywiązywały je do cienkiej, lekkiej deseczki, … Czytaj dalej WIANKI, czyli coś z cyklu: ‚znane i lubiane’ – My Słowianie

[Duchtynia] Czy Słowianie mogą wyznawać Asatru?

Odradzające się cały czas religie etniczne tworzą bogatą mozaikę pierwotnej i naturalnej duchowości. Laik może się w tym łatwo pogubić. Gorzej kiedy z właściwej ścieżki zbacza osoba, która, zdawałoby się, doskonale zna się na temacie. Wśród zwolenników religii etnicznych, lub też ruchów religijnych na nich bazujących, często słychać głosy, że to właśnie te ruchy wyznaniowe są … Czytaj dalej [Duchtynia] Czy Słowianie mogą wyznawać Asatru?

Ogień, woda i inicjacja młodzieży – My Słowianie

Na okres przesilenia letniego przypada szczególna rola obrzędowości ludowej, niegdyś słowiańskiej. Najdłuższy dzień i najkrótsza noc od zawsze przyciągały uwagę człowieka. Jest to czas szczególny zwłaszcza dla rolników. Gdyż, każdy z nich był już po wiosennych pracach polowych i oczekiwał na żniwa, które od zawsze kojarzone są z trudem i mozolną, wyczerpującą pracą. W efekcie, … Czytaj dalej Ogień, woda i inicjacja młodzieży – My Słowianie