„Co każdy Słowianin wiedzieć powinien” Dragomira Płońska

  Jak wiecie blog Słowianie i Słowianowierstwo promuje różne treści, także książki, dlatego chciałbym po informować i zarazem zachęcić do zakupu książki-zeszytu naszej czytelniczki oraz komentatorki pani Dragomiry. Jako że warto wspierać takie inicjatywy to sam tak czynię, niestety książka jeszcze nie trafiła w moje ręce więc nie jestem wstanie jej zrecenzować, ale poniżej przedstawiam … Czytaj dalej „Co każdy Słowianin wiedzieć powinien” Dragomira Płońska

Nazwy miesięcy – rok kalendarzowy

Słowianie wyróżniali cztery pory roku: wiosnę (nazywaną inaczej jare), lato,  jesień, zimę. Określenie 'lato' było miarą czasu, cyklem rocznym. M.in. stąd pochodzi odmiana czasu rocznego obecnie. [1 rok, 2 lata]. Rok rozpoczynał się na wiosnę, wraz z budzeniem się do życia przyrody i początkiem prac w gospodarstwie. Także możemy spotkać się z określeniami, młode latko (jare latko) i … Czytaj dalej Nazwy miesięcy – rok kalendarzowy

Lato, czyli rok – określenie słowa

Nazwa LATO w swoim pierwotnym znaczeniu określa porę dżdżystą, deszczową. Nazwa lato pochodzi z tego samego rdzenia co i LAĆ. Jest to określenie prawidłowe, bo lato to pora roku o największej ilości opadów, ale także w języku potocznym mamy określenie na upał: leje się żar z nieba. Kolejna kwestia określenie całego roku słowem lato może … Czytaj dalej Lato, czyli rok – określenie słowa

Lachy i Wandale – Sławomir Ambroziak

Tekst popełniony przez Sławomira Ambroziaka na stronie: http://slawomirambroziak.pl/dawno-dawno-temu/lachy-i-wandale/ Przed erą genetyki, lingwistyka historyczna była jednym z najskuteczniejszych narzędzi naukowych, służących odkrywaniu tajemnic zamierzchłych epok. Wspomniana genetyka, czyli nauka ścisła, wywróciła do góry nogami pozornie ugruntowane poglądy na temat historii Europy, wyznaczając przodkom dzisiejszych Słowian godziwe miejsce na arenie dziejów. Językoznawstwo historyczne nie pozostało w tyle: animowana mapa … Czytaj dalej Lachy i Wandale – Sławomir Ambroziak

Bajkowy Jaś

W słowiańskich bajkach magicznych, w tym oczywiście polskich, występuje nader często bohater o imieniu Jaś (na Rusi – Iwan, od greckiej formy Ἰωάννης). Zwykle jest on trzecim, najmłodszym synem, któremu, w przeciwieństwie do swych starszych braci, udaje się dokonać trudnego zadania, wyznaczonego przez ojca (ustrzeżenia złotych jabłek z cudownej jabłoni rosnącej w ogrodzie, przyniesienie żywej … Czytaj dalej Bajkowy Jaś

Imiona Słowiańskie – jar czyli mocny

Z okazji Jary Godów, stwierdziłem, że można rozpocząć cykl popularyzacji imion słowiańskich, rozpoczynając od imienników tegoż święta czyli JARY. W końcu właśnie ten okres to rozpoczęcie pokazu sił natury jakie drzemią w naszej świętej ziemi. Zapraszam do lektury. Człon jaro bądź jero, jiro jest jeden z najpopularniejszych członów imion jakie możemy usłyszeć, od kilku lat dla wielu … Czytaj dalej Imiona Słowiańskie – jar czyli mocny

Xoszocz czyli książe, chościsko

Janusz Roszko w swej książce pt "Kolebka Siemowita"(s.169) podejmuje temat słowa Chościsk, którego użył Gall Anonim zarówno w odniesieniu do Popiela, jak i ... Piasta. Autor książki łączy to słowo ze słowem "xoszocz", użytym w "Kazaniach gnieżnieńskich", a które ma oznaczać próbę łacińskiego zapisania słowiańskiego określenia... księcia. W tym sensie gallusowe słowo "chościsk" przy obu … Czytaj dalej Xoszocz czyli książe, chościsko

Bałwan – nie taki biały jak go malują

Bałwan - słowo wspólne wszystkim językom słowiańskim, określające posąg bóstwa obdarzony czcią, czyli idola. U Słowian zachodnich występuje ono w formie bałwan, zaś u południowych i wschodnich bołwan. Wyraz ten został zapożyczony z sanskrytu bala (siła, moc) plus przyrostek -van oznaczający posiadanie, a więc etymologiczne „bałwan" znaczy „silny", „potężny". W języku kirgiskim balvan to siłacz … Czytaj dalej Bałwan – nie taki biały jak go malują

Pochodzenie Słowian – cz. 1: wstęp, Mańczak i niektóre argumenty językoznawcze

W pierwszej części tekstu na ten temat postaram się skupić głównie na kwestiach językoznawczych, a wśród nich na uwagach Witolda Mańczaka, który jest jednym z najwybitniejszych polskich językoznawców, a na temat pochodzenia Słowian napisał najwięcej z żyjących twórców. Dalej skupię się też na argumentach z innych dziedzin takich jak antropologia, historia, demografia, genetyka czy archeologia, … Czytaj dalej Pochodzenie Słowian – cz. 1: wstęp, Mańczak i niektóre argumenty językoznawcze

Babie Lato czyli Złota Polska Jesień

Czy nie zastanawiało was nigdy dlaczego tą porę roku nazywamy Babie Lato? Są dwa wytłumaczenia, jedno dotyczy małych pajączków które w okresie ostatnich ciepłych dni roku migrują na czasem setki kilometrów wykorzystując wiatry ciepłych wyżów. Nici pajęcze to oznaka babiego lata. Druga odpowiedź to w sumie uzupełnienie pierwszej, właśnie te ciepłe dni od września do października … Czytaj dalej Babie Lato czyli Złota Polska Jesień

O dwóch legendarnych słowiańskich literach

Przed czterema laty zdarzyło mi się opublikować, jeszcze na łamach “Świata Języków Obcych” krótką listę znaków używanych w cyrylicy poszczególnych języków słowiańskich, której celem było ukazanie różnorodności używanych alfabetów. Traf chciał, iż artykuł ten został niedawno odgrzany przez jednego z naszych czytelników, który opierając się na swojej znajomości rosyjskiego (zdecydowanie najbardziej popularnego języka słowiańskiego) zarzucił mi … Czytaj dalej O dwóch legendarnych słowiańskich literach

Chwała czy Sława?

Kto chce pisać doskonale Język polski i też prawie Umiej obiecad{ł)o moje, Którem tak napisał tobie Niesprawiedliwość może triumfować w sławie, ale chwała jest zawsze po stronie sprawiedliwości. Wszystkie osoby stosujące zwrot "Sława!/Slava!", a dla których ważna jest tradycja języka polskiego, namawiamy do zastępowania go jednym z wielu zwrotów rodzimych. Dlaczego? Ponieważ okrzyk ten nie … Czytaj dalej Chwała czy Sława?

Piorun czy Perun? Które imię Gromowładnego powinno być używane?

"Idzicie wszyscy do Pioruna" -- zaklęcie polskie Za sprawą grupy badaczy pragnących zdaje się za wszelką cenę ujednolicić imiona bogów słowiańskich, wdarło się do naszej świadomości takie oto przeświadczenie, że bóg gromowładny nosił u Polan imię Perun. Tyle, że… właściwie nie wiadomo kto tego dowiódł i czy w ogóle ktoś uznał to za pewnik. Mało … Czytaj dalej Piorun czy Perun? Które imię Gromowładnego powinno być używane?

Samouczek języka nowosłowiańskego

Chciałbym przedstawić projekt który istnieje od pewnego czasu jakim jest język Nowosłowiański, Neoslavonic, Novosloviensky lub Interslavic-Medžuslovjanski, Międzysłowiański. Jest to niekomercyjny projekt, stworzony z myślą o wszystkich Słowianach (ale nie tylko). Język nowosłowiański skonstruowany jest strefowo, aby ułatwić bezpośrednią komunikację między użytkownikami słowiańskiej grupy językowej. Grupa ta obejmuje język rosyjski, ukraiński, rusiński, białoruski, polski, łużycki, czeski, … Czytaj dalej Samouczek języka nowosłowiańskego

Etymologia słowa „Polska” czyli „Ziemia” – Głos Powiatu Średzkiego

Polska, to ziemia, kraj nasz, Polaków, nasza Ojczyzna – Macierz. Polska, nie jest więc krajem Żydów, Niemców, Rosjan oraz innych narodów. Żydzi, Niemcy, Rosjanie oraz inne narody mieszkające w Polsce, są naszymi gośćmi, obywatelami, i nie mają prawa mienić się panami tej ziemi, polskiej ziemi, zawłaszczać jej dóbr i kultury. Za moją przyczyną, na oczach … Czytaj dalej Etymologia słowa „Polska” czyli „Ziemia” – Głos Powiatu Średzkiego