Wojciech Świętobor Mytnik „Królestwo”

uczyli nas miłować wroga choćby ten z nienawiścią uderzał nas w twarz i mówili, że nie ma Boga w świętych gajach w kamieniach i drzewach w wartkich rzekach i jasnym obliczu słońca że kłaniamy się bałwanom gardzili naszą miłością do ziemi mówili że ojczyzna to nie sława praojców ich dbałość o rolę ich wojenny trud … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Królestwo”

Reklamy

Wojciech Świętobor Mytnik „Żniwa”

I. Z kim mi po drodze, Biednej niebodze? Z kim w zamęt życia Udać się mam? W niebie, u góry, Gradowe chmury Moim nadziejom Zadają kłam. Koniec tej drogi Złośliwe bogi We mgle schowały Przed wzrokiem mym. Po dzikich polach Ludzka niedola Niesie się smugą Jak siwy dym. Kto przy mnie zaśnie, Kiedy dzień zgaśnie? … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Żniwa”

Wojciech Świętobor Mytnik „Dębowy Król”

Święty Perunicu Z drzewa wyrzezany, Przecz tak cudnie patrzysz Na świat malowany? Przecz swym wąsem świetlisz Dni pachnące latem? Czyżbyś jeszcze władał Nieświadomym światem? Toć mi powiedzieli, Żeś jeno wspomnieniem, Że dawno odszedłeś W zapomnienia cienie, A Ty mi wyrastasz Pomiędzy dębami, Jakbyś wiecznie mieszkał Tu, pomiędzy nami... Tysiąc lat minęło, A żywe Twe imię, … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Dębowy Król”

Wojciech Świętobor Mytnik „Płanetnik”

Wojciech Świętobor Mytnik "Płanetnik" W oparach dymu, przesłonięty mrokiem, Oszołomiony czarnych słońc niebytem, Krzyczałem z wiatrem nad ciemnym obłokiem, Wietrząc wszechświaty przede mną ukryte. Ja - wodny demon, pogromca ażdachów, Odwieczny władca ponad chmur bezmiarem, Krzyczałem światłem na wszechświata dachu, Karmiąc się wody błyskotliwym czarem. Potem zstąpiłem pomiędzy dąbrowy, W szarości deszczu rzeźbiąc imię swoje. … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Płanetnik”

Wojciech Świętobor Mytnik „Dola”

Usiądź ze mną przy stole pachnącym lasami. Jasną świecę zapalę. Mary czmychną w kąt. Często tak siedzieliśmy. Pamiętasz? Czasami Czuję, jakbyś w ogóle nie odeszła stąd. Złoty miód w dwa drewniane nalewam kielichy. Wypij ze mną, jak wtedy, za pomyślność dni! Tyś cudowna, zmęczona. Ja - smutny i lichy. Kto mi Ciebie odebrał? Kto zamglił … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Dola”

Wojciech Świętobor Mytnik „Dolor Ante Lucem”

Znów się potknąłem o brutalne życie. Pokaleczyłem znowu wnętrze swoje... I tylko gwiazdy lśniące w górze skrycie Tną swoim światłem cierniste powoje, Tak wrzynające się w zmęczone ciało, Jakby im bólu ciągle było mało. Krew się strumieniem leje po marmurze. Gwiazdy to widzą i współczują w górze. O, mądre gwiazdy! Ileż w was jest mocy, … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik „Dolor Ante Lucem”

Wojciech Świętobor Mytnik – Ohnien

Gdzie szumny bór i ciemna noc, Posępny gniew pradawnych lat, Tam Ohnien swą roznieca moc I dziki żal wysyła w świat. I pełga zemstą młody Bóg, I błyska ponad tonie, Wieczysty krzyżochrysta wróg W splecionej z mgieł koronie. Płomień wśród dawnych gorze snów, Przerwanych baśni wczesnych dni I sławski mit ożywa znów, Bo jeszcze wiara … Czytaj dalej Wojciech Świętobor Mytnik – Ohnien