Ostatni poganie Europy. W tej krainie wyznawcy tradycyjnych kultów przetrwali tysiąclecia, aż do dzisiaj

Źródło artykułu: ciekawostkihistoryczne.pl

Rodzimowierstwo przeżywa bezprecedensowy renesans. Niewiele jest jednak miejsc, w których wiara przodków przetrwała. A nie tylko – została po czasie, w wątpliwy zresztą sposób, zrekonstruowana. Zdaniem wielu specjalistów ta społeczność to ostatni taki przykład.

Mari_Native_Faith_symbol-340x340.jpgO mieszkańcach Mari El, małej autonomicznej republiki na wschodnim krańcu europejskiej części Federacji Rosyjskiej, mówi się, że są ostatnimi autentycznymi poganami w Europie. Według ankiety przeprowadzonej w 2012 roku do wyznawania rodzimej religii przyznaje się 6% ludności krainy. Procent może niezbyt imponujący – ale imponuje na pewno to, że wierzenia Maryjczyków, zwanych dawniej także Czeremisami, pozostały od tysiącleci praktycznie nienaruszone. Miejscowi wciąż modlą się w świętych gajach, wzywają na pomoc Kugu Jumo – Wielkiego Boga i składają jemu i innym bóstwom ofiary ze zwierząt, produktów zbożowych, a także miodu, piwa i wódki.

Biorę do ręki miseczkę z rozgotowanym jęczmieniem. Wsuwam palcami do ust miękką, ciepłą od spodu maź i jem. W myślach wypowiadam źródlane słowa, słowa dziękczynne, ogólną modlitwę. Najpierw modlę się do Osz Kugu Jumo, potem do Ketše Avy, Matki Słońce, następnie do Tlze Avy, Matki Księżyc, Vyd Avy, Matki Wody, nosicieli słów i do wszystkich ziemskich białych bogów, których pamiętam.
Jednocześnie powoli rozgniatam bezzębnymi dziąsłami grudki rozgotowanego jęczmienia. Ważne, aby zjeść wszystko, co się przyniosło. Niczego nie wolno zostawić, aby nikt się nie dowiedział, kto przyniósł dary.
Modlitwa Elny ze wsi Ławra opublikowana w książce Ćma, Katja Kettu

Mari_karts.jpg
Wierzenia Maryjczyków oparły się wpływom tak chrześcijaństwa, jak i komunizmu. Na zdjęciu maryjscy kapłani około 1930 roku (źródło: domena publiczna).

Pięćset lat w ukryciu

Jakim cudem Maryjczycy oparli się chrystianizacji, która objęła przecież całą Europę? Częściowo, jak podkreśla badający ich historię profesor Ksenofont Sanukov, zawdzięczają to relatywnemu odosobnieniu Mari El. Ale dla tego niewielkiego narodu wiara stała się też jednym z głównych symboli własnej tożsamości. Opór przeciw chrześcijaństwu był jednocześnie oporem przeciw rosyjskiemu zwierzchnictwu, które Czeremisi, wcześniej praktycznie niezależni (choć płacili trybut Tatarom), musieli uznać już w połowie XVI wieku.

Trzeba zresztą przyznać, że akcja chrystianizacyjna, prowadzona przez Rosjan, nigdy nie była szczególnie intensywna. Rodzima wiara w Mari El nie była tępiona ogniem i mieczem, jak na ziemiach Prusów, gdzie krucjatom przeciwko poganom towarzyszyły jeszcze na dodatek akcje kolonizacyjne i przesiedleńcze. Rosjanie przekonywali do przyjęcia chrztu raczej za pomocą… ulg podatkowych.

Prawo chrześcijan do niepłacenia podatków powodowało konwersje „taktyczne”. I pozorne, nawet jeśli pod koniec XIX wieku do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego należało już prawie trzy czwarte Maryjczyków. Odbębniali oni po prostu cotygodniową mszę, a modlić się „naprawdę” chodzili nadal do lasów.  Jeśli przestaniemy chodzić do lasów, cały lud zginie – mówili.

Ze swojej strony wysiłki, by nawrócić upartych mieszkańców nadwołżańskiej republiki, podejmowało także prawosławne duchowieństwo. Odmawiano modlitwy na sposób pogański. Próbowano też identyfikować chrześcijańskie postacie z maryjskimi bożkami i siłami nadprzyrodzonymi. Wszystko na nic.

Tak Czeremisi przechowali się do wieku XX. To on przyniósł małemu narodowi największe straty kulturalne. W latach 30. bolszewicy zlikwidowali praktycznie całe pokolenie maryjskiej inteligencji. Był to dla narodowej tożsamości i kultury ogromny cios. Podtrzymywana przez lud religia także zresztą ucierpiała. Podczas wielkiej wojny ojczyźnianej Rosjanie wycięli na opał dęby i jarzębiny w nowym, należącym do wsi gaju ofiarnym – relacjonuje Elna.
Wyznawcy Kugu Jumo postąpili więc, jak wszyscy pozostali wierzący, zwalczani na równi przez komunistów. Zeszli do podziemia i czekali na lepsze czasy. Powrócili, gdy tylko za rządów Gorbaczowa prześladowania ustały.

Вид_с_дороги._Сзади_река_Малая_Кокшага-600x450.jpg
Maryjscy rodzimowiercy modlą się głównie wśród drzew, w świętych gajach. Na zdjęciu las dębowy niedaleko stolicy republiki, Joszkar-Oły (zdj. Badanovalexandr, lic. CC BY-SA 4.0).

Starzy i nowi poganie

Co jednak najbardziej zaskakujące, lata 90. przyniosły nie tylko odrodzenie rodzimej religii Mari El, lecz także… rozkwit wierzeń pogańskich tak na Starym Kontynencie, jak i w Ameryce Północnej. Maryjczycy może są jedynymi, u których rodzima wiara zachowała ciągłość od stuleci. Ale na pewno nie są w Europie odosobnieni.

Badacz współczesnych pogan, Michael F. Strmiska, podaje, że w 2001 roku ilość wyznawców religii Wicca, druidów i pogan w samych Stanach Zjednoczonych szacowano na ponad 300 tysięcy.  Pogaństwo jest tam uznawane za jedną z najszybciej rosnących w siłę religii. Dla Europy podobnych statystyk póki co brakuje, ale nie ma wątpliwości, że przedstawiciele poszczególnych grup są coraz bardziej widoczni.

Niektórzy neopoganie opierają się na nurtach uniwersalistycznych. Są to na przykład sięgający do najróżniejszych starożytnych inspiracji wiccanie, poganie wskrzeszający czarownictwo, druidzi czy szamani. Inni natomiast możliwie wiernie rekonstruują wierzenia przedchrześcijańskie z terenów, które zamieszkują.

Do nich należą także polscy rodzimowiercy, tu i ówdzie pojawiający się już od czasów romantyzmu, ale swój rozkwit przeżywający mniej więcej od lat 90. XX wieku. Niezależnie jednak od tego, czy są zorientowani lokalnie, czy globalnie, wszyscy podkreślają swoje zakorzenienie w tradycji i kulturowym dziedzictwie. Tak piszą o sobie na przykład członkowie Międzynarodowej Federacji Pogańskiej:

Pogaństwo to duchowość, która sięga korzeniami starożytnych religii natury z całego świata. Zasadniczo zakorzenione jest w starych religiach europejskich, chociaż niektórzy wyznawcy cenią też rdzenne wierzenia innych krajów. Podobną wiarę w świętość wszystkich rzeczy można znaleźć na całym świecie.

Poganie uważają ją za swoje dziedzictwo, zachowując wierzenia i wartości swoich przodków w formie dostosowanej do wymogów współczesnego życia. Celebrują świętość przyrody, czcząc boskość we wszystkim; wielkiego, niepoznawalnego ducha przenikającego wszechświat, ten widzialny i ten niewidzialny.

1280px-Hellen_ritual_2-600x450.jpg
W ostatnich dekadach odradza się zainteresowanie wierzeniami przedchrześcijańskimi. Odżyła też… religia starożytnej Grecji. Na zdjęciu jeden z helleńskich rytuałów, rok 2007 (zdj. YSEE, lic. CC BY 2.0).

Maryjczycy w centrum uwagi

Nic dziwnego, że na tle tego pogańskiego odrodzenia o „autentycznych” poganach, czyli Maryjczykach, stało się szczególnie głośno. Dowodem wzmożonego zainteresowania zapomnianym dotąd narodem jest między innymi film „Niebiańskie żony Łąkowych Maryjczyków” w reżyserii Alexeya Fedorchenki. Komediodramat rosyjskiego twórcy został nawet w 2013 roku nagrodzony Grand Prix na wrocławskim festiwalu Nowe Horyzonty.

Galina Shkalina, badaczka mentalności i światopoglądu maryjskiego, zauważa, że pojawia się przy tym tendencja do idealizacji wierzeń Czeremisów. Religię, tak jak i ich sposób życia, przedstawia się nie tylko jako „prawdziwe” i „oryginalne”, ale także jako pokojowe, bezkonfliktowe i zgodne z naturą. Tymczasem prawda jest taka, że także rodzime wierzenia Mari El w ciągu setek lat ewoluowały. Obecne ożywienie oznacza zaś nie tylko kontynuację tego, co było. Mieszczą się w nim także maryjscy artyści, którzy rozwijają tak zwany „etnofuturyzm”.

Skąd ten nacisk na autentyczność? Odrodzenie wierzeń pogańskich, a wraz z nim zainteresowanie nieco ponad półmilionową grupą Maryjczyków, to jedna z prób znalezienia przez Europejczyków własnej tożsamości w świecie, w którym dotychczasowe pewniki zaczynają się chwiać.

Neopoganie, niezależnie od tego, czy sięgają po tradycje kosmopolityczne, czy nacjonalistyczne, szukają swoich korzeni. Jest to dla nich, jak wyjaśnia antropolożka Kathryn Rountree, część projektu tożsamościowego i wyrażania wartości, część tworzenia dla siebie pozytywnej, dającej siłę tożsamości w świecie takim, jak go rozumieją i doświadczają.

Europejczyków, pochłoniętych wynajdywaniem dla siebie coraz to nowych tradycji, mieszkańcy Mari El najbardziej fascynują z jednego powodu. Maryjczycy niczego wynajdywać nie muszą.

 

kugu-jumo.jpg
Pewne elementy wierzeń maryjskich pozostają niezmienne od tysiącleci. Ilustracja przedstawia współczesne wyobrażenie najwyższego boga mitologii Czeremisów, Kugu Jumo, z maryjskim mężczyzną (rys. Нуриев Рустам, źródło: domena publiczna).

Bibliografia:

  1. Katja Kettu, Ćma, Świat Książki 2017.
  2. Międzynarodowa Federacja Pogańska, Czym jest pogaństwo?, PaganFederation.org.]
  3. Wojciech Górecki, Dzieci Boga Kugu Jumo, „Tygiel Kultury” nr 7-9 (67-69) 2001.
  4. Thomas A. Sebeok, Frances J. Ingemann, Studies in Cheremis: The Supernatural, Wenner-Gren Foundation for Anthropological Research Inc. 1956.
  5. Ksenofont Sanukov, Stalinist Terror in the Mari Republic: The Attack on ‚Finno-Ugrian Bourgeois Nationalism’, „The Slavonic and East European Review”, t. 74, nr 4 (1996).
  6. Marceli Kosman, Zmierzch Perkuna, czyli ostatni poganie nad Bałtykiem, Książka i Wiedza 1981.
  7. Handbook of Contemporary Paganism, ed. Murphy Pizza, James R. Lewis, Brill 2009.
  8. Cosmopolitanism, Nationalism and Modern Paganism, ed. Kathryn Rountree, Palgrave Macmillan 2017.
  9. Modern Paganism in World Cultures. Comparative Perspectives, ed. Michael F. Strmiska, ABC Clio 2005.
  10. Johanna Laakso, Review: Mari und Mordwinen im heutigen Russland: Sprache, Kultur, Identität, „Anthropological Linguistics”, t. 49, nr 2 (2007).

Źródło artykułu: ciekawostkihistoryczne.pl

Autor: 24.03.2017 | Autor:

Tradycyjna pogańska Wigilia

Zbliża się czas, w którym większość polskich rodzin zasiądzie w rodzinnych gronach do tradycyjnych wieczerzy wigilijnych. Starzy i młodzi już wkrótce staną na straży tego, czy pamięć o wszystkich wigilijnych tradycjach została zachowana. W ferworze odhaczania kolejnych punktów z poszczególnymi tradycjami niewielu będzie zaprzątać sobie głowę rodowodem konkretnych zwyczajów. Większość będzie żyła w przeświadczeniu, że wszystkie kultywowane tradycje są chrześcijańskie wszakże wiążą się one z Bożym Narodzeniem, świętowaniem urodzin Jezusa Chrystusa. Gdyby tak jednak ktoś się dobrze zastanowił, to wówczas zdałby sobie sprawę, że w tradycyjnej polskiej Wigilii względnie niewiele jest elementów ściśle katolickich, podczas gdy prym zdecydowanie wiodą zwyczaje będące reliktem dawnych przedchrześcijańskich wierzeń.

wigilijne-wróżenie-450x338.jpg
Autor: Simon Kozhin, Świąteczne wróżenie (CC).

Czytaj dalej

Czy Polacy to naród pogan?

[DANIEL NOGAL | 31.10.2009, http://www.pardon.pl/artykul/9982]

Listopadowe odwiedzanie grobów zmarłych krewnych, zapalanie im zniczy i przynoszenie kwiatów – tych zwyczajów na polskich ziemiach wcale nie wprowadziło chrześcijaństwo.

 

[DANIEL NOGAL | 31.10.2009, http://www.pardon.pl/artykul/9982]

Neopoganie rozpoczęli jawną walkę z katolikami – czyli jak katolicy próbują zrobić aferę bez powodu

Jan Bodakowski w artykule na Neopoganie rozpoczęli jawną walkę z katolikami – prowokacja rodzimowierców w czasie obchodów Chrztu Polski przesadza.

Po pierwsze, traktowanie rodzimowierców jako neopogan jest niewłaściwe. Rodzimowiercy są politeistami odwołujących się do tradycji wierzeń Przodków czyli patrząc ze strony chrześcijan, jesteśmy poganami. Neopoganami są wszelkie ruchy naturalistyczne, które są nowe z założenia. Np. Wicca. Co nie znaczy że neopogaństwo jest złe, ale chcę przez to zaznaczyć, że poganie budujący swoją tożsamość na historii praszczurów mają pełne prawo do utożsamiania swojej wiary z miejscami dla nich świętymi i takim miejscem jest właśnie Ślęża.

Kolejną rzeczą która strasznie nie podoba mi się a także innym osobom wyznającym słowianowierstwo jest:

Katolicyzm jest fundamentem polskości, naszej tożsamości, odcinanie narodu od jego katolickich korzeni, jest działaniem wybitnie społecznie szkodliwym.

prawy.pl_images_bodakowski.jpg
Jan Bodakowski

Człowiek jest albo zaślepiony katolicyzmem, albo nie zna kultury narodu polskiego. Tożsamość narodowa Polski to nie katolicyzm, tożsamość jest właśnie wiara Przodków i to jest fundament który NIGDY nie został zburzony. Przez ponad 1000 lat, zburzone zostały tylko mury starej wiary, a na fundamentach starej wiary został wybudowany Kościół Katolicki. Wystarczy spojrzeć jak wyglądały/wyglądają święta rodzimowiercze, a jak katolickie. Lub inaczej. Skąd wywodzą się czynności, czas i miejsca świętowania ludzi choćby biorąc pod uwagę dwa najważniejsze święta w roku. Tak, tak… 1050 lat temu bez względu na to czy był chrześcijaninem czy rodzimowiercą świętował tak samo jako dzisiaj. Oprawa się zmieniła, ale rdzeń święta pozostał, przekazywany z pokolenie na pokolenie.

(…) wyznawcy zrekonstruowanej wiary w słowiańskich bogów, zakłócili radosny nastrój uczestników mszy świętej

Zrekonstruowanej wiary? Tutaj po części racja, ale mimo że powszechnie uważa się że jest to rekonstrukcja, to imiona Bogów przetrwały do dnia dzisiejszego, nie trzeba  było nic rekonstruować, jedyne co należy do ściągać ciuszki  „nowej wiary”.  A czy to był radosny? Nie sądzę. Czy zakłócili? W porównaniu z innymi katolikami którzy nie zostali wpuszczeni do wewnętrznej części obrzędu chrześcijańskiego, to nasi ludzie byli ostoją kultury i spokoju.

Góra Ślęża to od setek lat miejsce katolickiego kultu. Od XII góra była własnością zakonu augustianów.

Od setek lat kult katolicki, od tysięcy lat kult pogański. Kult Bogów Słowiański, odprawiane były obrzędy Celtów i pewnie także innych wierzeń które dzisiaj nawet nie wiemy o nich absolutnie nic. To samo, prawo należności do jakiegoś zakonu. Na jakim prawie dostali górę na własność? Aby dostali, najpierw ktoś inny to prawo musiał utracić.  A utracił miejscowy lud, przy okazji niszcząc historię  Ślężan. Czy katolicy chcieliby aby Przyszłość tak samo postąpiła z ich świątyniami?

Jan Bodakowski chyba tego nie rozumie. Traktuje pogan jak małpy które spadły z drzewa gdy misjonarze je ścinali na swoje chramy i je ochrzcili, i ucywilizowali. Tak nie było.

blog_yj_864673_1713639_tr_funny_monkey_using_laptop_facebook.jpg

Zdaniem Konrada Lewandowskiego ustępstwa Kościoła katolickiego na rzecz jego wspólnoty wyznaniowej uchronią katolików przed konfrontacją z neopogańskimi ekstremistami.

Nie jestem zwolennikiem p. Konrada Lewandowskiego, ale ma rację, że KK więcej zyskałoby na zgodnym koegzystowaniu z związkami Rodzimej Wiary niż zwojowaniem z nami. Nie o to chodzi że nie jesteśmy groźni, bo jesteśmy mali, jak mrówka i słoń. Myślę że z naszej strony nie ma ekstremistów, ale są ludzie którzy nie mają nic wspólnego z tymi którzy wierzą w Dawnych Bogów, a nienawidzą KK do białości. A to często są ruchy arcylewicowe i ateistyczne. Które ruchy które nie rozumieją duchowości ludzi polskiej ziemi.

Katolicy, chrześcijanie w ogóle podobne chcą pokoju na świecie, ale sami księża robią wszystko aby wojować z tymi którzy chwalą sobie innych Bogów. A już na dzień dobry w takich przypadkach popełniają 4 grzechy główne: pychę (mniemanie że jest się najlepszą religią, jedyną prawdziwą i w ogóle the best of Universe), chciwość (pragnienie władzy nad wszystkim i nad wszystkimi, zagrabianie kolejnych terenów pod swoje świątynie), zawiść (nienawiść do wszystkiego co obce  lub mające swoje zdanie na dany temat), gniew (ten artykuł jest tego dowodem, szczególnie tytuł obrażający rodzimowierców i wprowadzający w błąd – czyli także kłamstwo), lenistwo (w przypadku księdza rezydenta ze Ślęży, to kazanie wiernym aby wchodzili na górę, a sam wjeżdża swoim pojazdem, to samo dotyczy innych świętych gór i wzniesień dla pogan).

slezanski-mis.jpg

Zdaniem neopogan rodzimowierców chrzest Mieszka I był decyzją polityczną, która została okupiona zniszczeniem rodzimego pogaństwa, konfliktami z „bratnimi państwami Kaszubów, Połabian i Prusów”, zniszczyła pogańskie relacje społeczne i prawa, doprowadziła do powstania zwanego „reakcją pogańską”.

Nie chce dyskutować tutaj o decyzji Mieszka I. Jest wiele ZA i PRZECIW jego decyzji, był zręcznym politykiem w owych czasach i być może wybrał mniejsze zło. Ale to właśnie polityka uwłaszczeniowa skutkowała buntami, bo nikt nie lubi jak ktoś im psuje ojcowiznę.

Według neopogan religia powinna być obecna w sferze prywatnej, laicki charakter państwa narusza „entuzjastyczne podkreślanie narzucania przymusu religii komukolwiek”, urządzanie obchodów Chrztu Polski na Ślęży to „akt pychy oraz arogancka prowokacja” katolików, naruszenie miejsca świętego dla neopogan, wywoływanie konfliktów między Polakami. Neopoganie domagali się w swoim liście by mogli odprawiać swoje rodzimowiercze rytuały wszędzie gdzie mają na to ochotę, też i w miejscach kultu katolickiego.

Także zgadzam się ze religia powinna być w sferze prywatnej, ale nie wiara! Duchowość, a przez to podstawowa moralność która jest uniwersalna powinna być powszechnie taka sama. To są elementy bezapelacyjnie wspólne.

Obrzęd Chrztu Mieszka! w 966 nie powinien być w ogóle obchodzony na Ślęży, bo nie ma nic wspólnego z ową datą, bo 1000 lat temu tutaj wciąż było silny kult słowianowierców, a także na okolicznych wzgórzach np. na Raduni. Rocznica 1050 powinna być ograniczona do części Wielkopolskiej.

Kolejna sugestia to tylko pokazanie, zainteresowanie ludzi dlaczego rodzimowiercy chcą odprawiać swoje obrzędy w miejscach także katolickich.  Autor ów artykułu chyba tego nie rozumie, albo nie zna historii. To podpowiem. Ślęża nie była jedyną świętą górą, były także inne, w miejscach gdzie stały chramy wiary naszych Przodków, stawiano kościoły i katedry. Często pozostawiając w nazwie nowych świątyń nazwy Bogów dając im tylko imię z kanonu katolickiego.

Stanowisko neopogan rodzimowierców jasno wskazuje, że chcą (…) wykorzenić Polskę z tradycji w jakiej przez całą swoją historie wzrastała. Odcinanie Polski od korzeni jest zagrożeniem dla bytu narodowego.

Tym zdaniem przelewa czarę goryczy, obraża Polaków, rodzimowierców, kochający Polskę, ziemię które mieszkają. Jan Bodakowski nie rozumie, ma klapki na oczach, a to właśnie poganie, rodzimowiercy są jedni z większych patriotów chcący Polski silnej i ważnej w Europie oraz na świecie. Ale także WOLNEJ dla ludzi różnej wiary, wiary wyznającej wspólne wartości. Powinien pamiętać i jako katolik dążyć do pokoju, bo są wrogowie KK, którzy nie są tacy mili dla chrześcijan.

Jeżeli ktoś pragnie obejrzeć fragment z protestu, proszę spojrzeć na ten film:

 

 

Polecam także inny protest związany ze Ślężą:

Z holu Domu Turysty PTTK na szczycie Ślęży, 30 km na południe od Wrocławia, 26 października usunięto replikę posągu Świętowita – czołowego bóstwa z panteonu dawnych Słowian. Został on tam postawiony przez polskich wyznawców przedchrześcijańskich wierzeń w 2010 r. jako pewien symbol i znak tego, czym była niegdyś góra.Jak informują owe wspólnoty w internecie, haniebny, iście średniowieczny czyn, przejaw religijnego fanatyzmu i nietolerancji, dokonany został pod naciskiem ks. prałata Ryszarda Staszaka, proboszcza parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sulistrowicach. W tych działaniach aktywnie wspierały go władze samorządowe miejscowości położonych u stóp Masywu Ślęży. W wyniku presji psychicznej duchownego oraz uległych mu przedstawicieli władz kierowniczka placówki była zmuszona usunąć rzeźbę.

Za pośrednictwem strony internetowej www.slowianskasprawa.pl można złożyć podpis pod listem otwartym skierowanym w tej sprawie przez zespół redakcyjny miesięcznika „Słowianić” do metropolity wrocławskiego abp. Józefa Kupnego i papieża Franciszka.

Katolicki fanatyk ks. Ryszard Staszak postanowił zawłaszczyć naszą
swiętą Górę Ślężę i zrobił drogę krzyżową, hańba !

Oto adres parafii fanatyka Ryszarda Staszaka (kancelaria@parafiasulistrowice.pl)
Piszcie e-majle z protestami i potępieniem jego niegodnych czynów

 


 

Jeszcze trochę cytatów komentatorów:

Pani Marysia, 17 września 2016 at 11:31
Co za bzdury i brak rzetelności ze strony autora. Byłam tam i nic takiego nie miało miejsce. Neopoganach zachowywali się bardzo kulturalnie w przeciwieństwie do niektórych katolików. Brak rzetelności i próba odrzucenia oszczerstwami sprawiają, że artykuł sam nadaje się do kosza i jest totalnie nie smaczny. Od dziś przestaje czytać na tym serwisie i jestem bardzo rozczarowana tym młodym człowiekiem. Proszę się zastanowić nad swoim postępowaniem bo w takim wypadku należy się uczyć kultury której jak mniemam brakło u Pana w domu rodzinnym. Wstyd!

Perun, 17 września 2016 at 10:36
KWI KWI KWI KWI, a myslalem ze katolicy uderza sie w pierś i przeproszą za ludobójstwo Słowian oraz zniszczenie prawdziwej Polski słowiańskiej no ale jak widać, wychodzi szydło z worka. Muzułmanie be, poganie be, wszystko co przed katolicyzmem było prywmitywne etc…. ta wszystko wróci do panów w sukienkach ze zdwojoną siłą a Ci którzy korzystają z tego jak KK mordował kiedyś ludzi przejmują moralną odpowiedzialność za tamte krwawe jatki w stylu Jahwe…

renfild, 17 września 2016 at 12:11
Ślęża to miejsce kultu Słowian od tysięcy lat. A wiara katolicka została siłą narzucona. Każdy człowiek o tym wie. trzeba być totalnym ignorantem, żeby obchody chrztu Polski robić świętym miejscu Słowian. Co na to Perun, Swaróg czy Jarowit. Kościół katolicki bardzo dobrze wytępił pamięć o przeszłości naszych Lechitów. Przecież Polska niepowstała 966 r. Ciekawie jakby rodzimowiercy chcieli obchodzić noc Kupały na Jasnej Górze?

Zielony Lis, 17 września 2016 at 20:08
„Ciekawie jakby rodzimowiercy chcieli obchodzić noc Kupały na Jasnej Górze?” – I również mieliby do tego prawo – Jasna Góra była ośrodkiem kultowym Słowian, zanim katolicy zbudowali tam swój klasztor. Ale jakoś nikt nie próbuje tam organizować obchodów świąt rodzimych. Szkoda, że Kościół katolicki nie może się ograniczyć do Jasnej Góry i musi zajmować także inne miejsca kultowe Słowian i Celtów…

Mara,  17 września 2016 at 11:00
Artykuł kompletnie nierzetelny. Msza nie została w żaden sposób zakłócona, zaś rodzimowiercy nie dopuścili się żadnych ataków słownych, a tym bardziej fizycznych. Przypomnieli jedynie swą skromną obecnością na uboczu, że na tych ziemiach wciąż są żywe wierzenia starsze od katolicyzmu, i że przywłaszczanie sobie pogańskiej góry na wyłączność przez kościół katolicki jest obraźliwe.

Autor artykułu usilnie próbuje tutaj zarysować obraz rodzimowiercy / neopoganina jako ekstremisty, nacjonalisty, podpalacza świątyń i huligana walczącego o multi-kulti. Pomijając fakt, że same te przymioty niezbyt mogłyby współistnieć w jednostce ze względu na sprzeczności między nimi, to oczywiście są to wierutne bzdury.

Jedyna agresja słowna, jaka miała miejsce podczas uroczystości na Ślęży, wypływała z ust starszego pokolenia katolików – ewidentnie niedoedukowanych, ale oczywiście biegłych w szastaniu osądami i stereotypizowaniu. Zaś jedyną prowokacją było wyznaczenie Ślęży na miejsce obchodów – również prowokacją ze strony katolików, bardzo dogłębnie przemyślaną.

Panie Janie B. – widać, że nie masz Pan najmniejszego pojęcia w temacie. Nie rozumiem więc, po co się Pan na siłę babrzesz w czymś, co jest o wiele większe od Pana i w dodatku bałamuci Pańską rzetelność jako „dziennikarza”. Teraz miejmy tylko nadzieję, że czytelnicy nie będą na tyle bezrefleksyjni aby łyknąć to wszystko, co żeś Pan tu wypisał.

Tadeusz Mencel, 17 września 2016 at 14:32
Zróbmy mały eksperyment myślowy. Załóżmy że w Polsce doszło do wojen religijnych w okresie reformacji i sanktuarium na Jasnej Górze zostało spalone i postawiono tam zbór, gdzie obchodzą rocznicę „zreformowania” Polski protestanci. Katolicy pojawiliby się tam i domagali się uznania, że wcześniej było to sanktuarium katolickie, wspominali, że przed reformacją, Polska była katolicka i domagali się małej kapliczki katolickiej i prawa do swojej wersji obrzędów. Też by się autor tak tym oburzał? Bo rodzimowiercy robią dokładnie to samo, co powyżej opisani katolicy. W dodatku prowadzenie prywatnych wojenek z neopoganami tylko osłabia Kościół i daje tylko powody do radości zarówno dla wojujących ateistów jak i promotorów multi-kulti, chcących tutaj przynieść Islam. I te gadanie o masońskim spisku, naprawdę, prędzej ludzi dążących do skłócenia polskich patriotów między sobą możnaby posądzać o zagraniczne inspiracje. Zarówno rodzimowiercy jak i chrześcijanie mają dzisiaj sporo wspólnych celów i wspólnych wrogów. Ale miejsce tych uroczystości było wybrane w sposób bardzo prowokacyjny ze strony chrześcijańskiej. Większość miejsc świętych w Polsce było dawniej miejscami kultów wcześniejszych, ale jestem przekonany, że na przykład podobne obchody w Częstochowie bądź na Wawelu nie byłyby w podobnym stopniu kontrowersyjne.

Nad grobem pogańskiego brata – SynPrzedwiecznychBogów


Sen ostateczny, gdzie jego ciało pozostawione pozostanie
po kres czasów w ziemi pełnej zimnej wilgoci

Do świętych lasów naszych panów wszedł nasz brat,
posłannik przodków, obrońca ducha starej wiary

Ujrzał moc czterech obliczy Świętowita, magii i wiedzy Welesa,
słońca Swaroga, płodności Mokoszy, wieczną wiosnę Jaryły

Pośród dębów i sosen biesiadować nasz brat
będzie z ojcami i matkami – twórcami jego życia

Twa dusza poniesiona do jasnych gajów jakże raduje nasze serca,
choć smutek jak maska nałożony został na nasze lica

Smutek zniknie, radość pozostanie
Ciało zgniłe zniknie, dusza pozostanie
I my ujrzymy chwałę bogów, gdy wyzwanie twardo postawimy oszczerstwom,
kłamstwom, zdradzie, zabójstwom i fetorowi oszustwa

I nasz brat zobaczył chwałę bogów, przedwiecznych stwórców,
co nigdy nie zginą.

7890_482661778467587_1980388025_n

 

Autor: SynPrzedwiecznychBogów,

Powstanie: marzec 2016

Dzień Pamięci Ofiar Kościoła Katolickiego i Chrystianizacji Słowian

przod-213x300.jpg14 kwietnia bieżącego roku minęła okrągła, 1050. rocznica „chrztu Polski”. Każdemu z nas już od pierwszej klasy szkoły podstawowej wpajano, iż jest to najważniejsza data w historii naszego państwa – jego początek, zaś przed tym wydarzeniem na tych ziemiach nie było nic. Jest to oczywiście kłamstwo, jednak nie o tym chcemy dzisiaj powiedzieć. 3 maja (w zależności od grupy inni upamiętniają 1 maja, ale to nie ma znaczenia, liczy się pamięć) chcemy przypomnieć o tych, o których próżno dziś szukać informacji w podręcznikach, o tych, których pamięć próbuje się zamieść pod dywan – o ofiarach chrystianizacji oraz działalności Kościoła w Polsce, jak i na reszcie Słowiańszczyzny.

 

To były jakieś ofiary?

Większość Polaków po przeczytaniu wstępu zareaguje mniej więcej w ten sposób. Otóż należy postawić sprawę jasno: chrystianizacja nie miała pokojowego przebiegu. Jest to oczywiste, biorąc pod uwagę zarówno sam fakt wybuchu powstania skierowanego przeciwko niej (pogardliwie nazwanej w chrześcijańskiej nomenklaturze „reakcją pogańską”), jak również to jak wyglądały procesy szerzenia „jedynej słusznej wiary” (jednej z wielu) w późniejszych wiekach (nie tylko w Europie). Już sam fakt, że władca Polski musiał przyjąć jakiś obrządek religijny by usankcjonować swoje rządy w oczach zachodnich władców daje do myślenia.

U was, chrześcijan, pełno jest łotrów i złodziei; u was ucina się ludziom ręce i nogi, wyłupuje oczy, torturuje w więzieniach; u nas, pogan, tego wszystkiego nie ma, toteż nie chcemy takiej religii! U was księża dziesięciny biorą, nasi kapłani zaś utrzymują się, jak my wszyscy, pracą własnych rąk.
Żywot świętego Ottona

Powyższe słowa, wypowiedziane przez jeszcze pogańskich szczecinian do biskupa Ottona Mistelbacha i zachowane przez kronikarzy dobrze podsumowują stosunek naszych przodków do misjonarzy, jak i postępowanie tych ostatnich.

Korzenie pierwszego powstania

Tak – pierwsze polskie powstanie skierowane było przeciwko chrześcijaństwu. Aby jednak móc powiedzieć coś więcej o tym wydarzeniu, musimy wyłożyć okoliczności, w jakich do niego doszło…

Antychrześcijańskie nastroje pojawiły się w Polsce w związku z akcją chrystianizacyjną, rozpoczętą w wyniku Zjazdu Gnieźnieńskiego, z którą wiązało się niszczenie dotychczasowych miejsc kultu, prześladowania wiernych tradycji Słowian oraz nakładanie obowiązkowych danin dla Kościoła. Tego typu działania nie mogły pozostać bez odzewu nawet w dopiero co jednoczącym się narodzie, i wczesnopiastowską Polskę ogarnęło kilka mniejszych buntów. Według czeskiego kronikarza Kosmasa, już w 1022 roku „w Polsce nastało prześladowanie chrześcijan”. Tamten bunt został jednak szybko stłumiony przez wiernego chrześcijaństwu Bolesława Chrobrego. Po nim na tronie zasiadł Mieszko II, którego sojusz z połabskimi Słowianami doprowadził do zrzucenia z tronu przez wojska m.in. Niemców, podległe Kościołowi. Król jednak szybko odzyskał władzę i rozpoczął likwidację struktur Kościoła w Polsce. W 1034 jednak umiera nagłą śmiercią, najpewniej w wyniku zamachu stanu.

jahwizm.jpg

Masława sny o potędze

Okres po śmierci Mieszka II przedstawiany jest jako okres buntu ludowego (a więc w pewnym sensie narodowego). Władzę w tym czasie objął jego pierworodny syn – Bolesław II Sprawiedliwy, zwany dziś Zapomnianym. Próbował on dokonać reform drogą dyplomatyczną, jednak w 1038 roku zginął z rąk zamachowca. Bardziej radykalne podejście miał książę Masław, będący sługą oraz przyjacielem Mieszka II. W uznaniu jego zasług Mieszko II przekazał mu władzę na Mazowszu, co Masław skrzętnie wykorzystał w trakcie najazdów na wymykającą się władzy Kościoła Polskę – stając na czele powstania oraz stawiając opór w sojuszu z Pomorzanami i Jaćwingami licznym próbom ponownego przyłączenia Mazowsza do Polski pod władzą Kazimierza Odnowiciela, który powrócił do kraju wspomagany „bratnią pomocą” z Niemiec (jak widać Ustawa nr 1066 ma swój precedens w naszej najdalszej historii).

Masław był wierny wierze swoich przodków, dzięki czemu mieszkańcy Mazowsza uniknęli chaosu i zniszczenia, charakterystycznego dla pogańskich buntów w innych częściach kraju. Umocnił swoją władzę bijąc własną monetę. Chciał całkowitej zmiany realiów współczesnej mu Polski, obce były mu kompromisy – dziś zostałby okrzyknięty rewolucjonistą. Niestety, w 1047 jego księstwo padło pod naporem wojsk Kazimierza oraz jego szwagra – księcia kijowskiego Jarosława Mądrego. Sam książę zginął w decydującej bitwie w okolicach wsi Pobiedziska lub, według innych przekazów, został zamordowany w Prusach, gdzie udało mu się na krótko schronić.

Lech, Czech i Rus

Nie tylko Polacy buntowali się przeciwko zachodzącym zmianom, godzącym w ich interesy kulturowe. Wystąpienia antykościelne miały miejsce również u naszych najbliższych słowiańskich sąsiadów – w Czechach i na Rusi. Rebelia w Czechach została stłumiona w wyniku interwencji – a jakżeby inaczej – niemieckich władców. Ruś zmagała się z podobnymi wystąpieniami aż do XIII wieku.

Najwierniejsi swojej wierze pozostali Słowianie na zachód od Odry – na terenach byłego NRD. To z ich ust padły słowa cytowane na początku naszego artykułu. To do nich należała ostatnia słowiańska świątynia – kącina Świętowita, podbita podstępem dopiero w 1168 roku i to z nich wywodzi się książę Niklot. Utworzyli oni państwo oparte na religii słowiańskiej, jednakże nie mogli liczyć na pomoc schrystianizowanej Polski. Lata krwawych najazdów i Krucjata połabska doprowadziły do ich upadku pod germańskim mieczem i w konsekwencji bezlitosnego wymazania z mapy Europy. Do dziś po Słowianach Połabskich nie pozostał ani ślad, zaś Łużyczanie to 20-tysięczna mniejszość etniczna w Niemczech.

Gloria Victis!

Nie tylko powstańcy padli ofiarą Kościoła Katolickiego. Z otchłani dziejów wybrzmiewa niemy krzyk milionów ofiar spalonych na stosie czy umarłych z głodu w wyniku kościelnych zakazów (patrz: Galicja w czasie rozbiorów). Bezpowrotnie utracony został potencjał genetyczny wszystkich, którzy poświęcili się życiu w celibacie… wymieniać można długo. Są też epizody chwalebne, jak wspólne zwycięstwo nad krzyżacką zarazą Polaków i Litwinów na polach Grunwaldu.

Możemy sobie jedynie wyobrażać, w jaki sposób postępowano z tymi z naszych przodków, dla których tradycja była godną zbrojnej obrony wartością. Ci, którzy nie zginęli w walce, z pewnością zostali poddani wymyślnym torturom w imię „boga” – a przecież już tortury stosowane na chrześcijanach popełniających odstępstwa w kwestiach regulowanych przez Kościół budzą przerażenie. Dziś znamy jedynie kilka imion – Masława, Dragomiry… Nie mówi się o nich, tak jak za komuny nie mówiło się o partyzantach walczących o wolność w polskich lasach. Nie mają oni mogił, tak jak wielu bohaterów czasów komunizmu. I choć mogli nie mieć narodowej tożsamości, dziś możemy powiedzieć z całą stanowczością, że walczyli o nasze wspólne, narodowe dobro – o zachowanie rodzimej kultury przed jej zniszczeniem rękami krwawych legionów misji chrystianizacyjnych. Ich prosty, ludowy sprzeciw niech będzie nam inspiracją do zwarcia szeregów w dążeniu do realizacji wspólnego celu, jakim jest rewolucja kulturalna i w konsekwencji przebudzenie Słowiańszczyzny. Pamiętamy o nich wbrew woli okupanta dusz i dziś składamy im hołd.

 

Pokonanych świat nie zna, nie sławi,
Wraża potwarz z imienia okrada –
Wolnej Sławii Władyko – Masławie,
Katolictwo Cię zmogło, i zdrada.

Powalone stołby Świętowita,
Popy piekłem, diabłami lud straszą,
Gdzie wyroczne wesoło stąpały kopyta
Wróg cmentarne swe krzyże obnasza.

Idzie koniec waszego Tedeum –
Słowiańszczyzny przysięgli grabarze!
Z innej nuty wam Polska zaśpiewa
W takt walonych, jak ongiś, ołtarzy

Jako ongiś. Tym razem na zawsze
Sczeźnie zmora co dusze nieprawi.
Na Mazowsze, Twe wierne Mazowsze,
W naszej pieśni – powrócisz, Masławie!

19-v_2h_Vasnetsov-768x432.jpg

3 maja Zadrużanie z całej Polski udadzą się w miejsca dawnego kultu, by zapalić w nich znicze na znak pamięci o tragicznych losach obrońców rodzimej kultury z całej Słowiańszczyzny.

Sława zwyciężonym! Sława bohaterom!

ZWYCIĘSTWU – SŁAWA!
Wojsław z Krakowa

Źródło: http://zadruga.malopolska.pl/2016/04/dzien-pamieci-ofiar-chrystianizacji-slowian/

 

Można dołączyć także do facebookowych wydarzeń, a jest ich kilka:

https://www.facebook.com/events/1783443395218835/ 150+

https://www.facebook.com/events/977202472354052/ 100+

https://www.facebook.com/events/1537093073269172/ 15k+

https://www.facebook.com/pierwszymaja/ 2k+