Przeraj – Dziewanna

Bogowie kwitną w złoconej snem Twoim ciszy rannej
pukają do drzwi zamkniętych ukołysanej myśli
sza, zastygli w bezruchu, chcąc tropem iść głuszy czarnej
aby na wieki wrócić do świata, z którego przyszli
Tam ziemia, matka troskliwa, złotą pszenicą zdobiona
w której łanach ukryte klejnoty nieprzeliczone
tam słońce, bóstwo ze złota, wyciąga swoje ramiona
byś, beztroski wędrowcze, pokrył się śmierci popiołem
Kres drogi ułudą bywa, szepczą do snu bogowie
biorąc dłoń Twą w utkane ze śniegów wieczystych ręce
Lepiej, byś z nami spożywał chleb z solą przy Matki łonie
niż lat sto żył w srebrem obszytej, ziemskiej poniewierce.

Autorka: Dziewanna

https://www.facebook.com/DziewannaCzarna/?fref=ts

0-nn-drzewoenchantedtree10fp.jpg

Reklamy

Swaróg i Swarożyc. Słowiański kult ognia

Wiele źródeł pisanych dowodzi, że Swaróg i Swarożyc to jedne z bóstw naczelnych pogańskiego panteonu. Na Połabiu na przykład Swaróg stawiany był na równi z samym Świętowitem. Niemniej zasięg kultowy obu bogów obejmował nie tylko Zachód, ale i niemal całą Słowiańszczyznę. Niekiedy stanowili jedność, kiedy indziej postrzegani byli jako ojciec i syn. Według niektórych imię Swarożyca było tylko zdrobnieniem od Swaroga. Ale zawsze kojarzeni byli z ogniem, na dodatek wszystkimi jego postaciami.tumblr_n79pocEbNC1tcb8i1o1_500

Porównując tradycję wedyjską ze słowiańską badacze mitologii wykoncypowali system podziału ognia jako obiektu kultu, odpowiadający obu religiom. Kategoryzację religii indyjskiej przeniesiono na grunt wierzeniowy Słowian. Mity, obrzędy, rytuały pogan, w których konstytutywną rolę pełnił ogień podzielone zostały na grupy: ognia ziemskiego, ognia atmosferycznego (pioruny) i ognia niebiańskiego (słońce). Ciężko jest jednoznacznie stwierdzić, którą z kategorii reprezentowali Swaróg i Swarożyc. Niemała ilość przekazów na temat tych dwóch niejako nierozdzielnych bogów wskazuje na ich obecność we wszystkich trzech płaszczyznach kultu ognia.

Czytaj dalej

Sasza Aleksandra -Mir na chwałę Bogów

Wiersz z 30 lipca 2016 roku napisany przez Saszę Aleksandrę

Na silnych barkach mężczyzn i w ciepłych uściskach kobiet
Poniesiemy wolę przodków, zapalimy ich święty ogień
Zachowamy mądrość prastarą w szumie dębów i szeptach strumieni
I wzniesiemy ręce ku niebu, stojąc boso na wilgotnej ziemi

Z pokorą, ale bez strachu zwrócimy ku słońcu twarze
Pokażemy naszym dzieciom, co rodzime i co nasze
Zaśpiewamy pieśń pradawną, która zbudzi pokolenia
Ocalimy wiarę ojców od zapomnienia

Krzewiąc pokój i spokój ducha
Póki krew w żyłach i powietrze w płucach
Nie ucichną dźwięki rogów
Trwać MIR będzie – na chwałę Bogów!

13912680_1763087597307231_4543924132077445155_n

Wiara ojców kontra chrześcijaństwo

Przeciętny człowiek niewiele wie o przedchrześcijańskiej wierze ojców, a tak naprawdę bez jej znajomości nie jesteśmy w stanie zrozumieć warstwy kulturowej wielu świąt dzisiejszego chrześcijaństwa.

5593004b99e14_630
Trzebiszcze na górze Dobrzeszowskiej, Góry Świętokrzyskie

fot. Zawisza

Nie raz da się słyszeć, że nasi przedchrześcijańscy przodkowie wierzyli w drzewa, kamienie, zagajniki. Ten wizerunek został nam narzucony w czasach, gdy chrześcijaństwo rugowało wcześniejsze wierzenia i niewiele w tym prawdy, bo ich wiara w moc roślin, przedmiotów niewiele różni się od dzisiejszej wiary w moc ikon, roślin leczniczych, czy też świętych.


Czytaj dalej

Panteon Lechicki – wykład

Relacja ze spotkania z etnografem Marcinem Stańczukiem pod tytułem: „Panteon Lechicki”.
Wykład omawia bogów lechickich i ich pozostałości w kulturze po chrystianizacji. Ich obecność w folklorze, w chrześcijaństwie czy nawet w architekturze.

Spotkanie odbyło się 24 października 2015.

Wojtek Knapik – Nasi Bogowie

Nasi Bogowie to Słowiańscy Bogowie
Prastarzy od wieków stali na straży
ku dobru naszemu i pól obrodzeniu
Opieką obdarzali urodzaj zapewniali

To nasze dziedzictwo to nasza Słowiańska
wiara to powrót do lasu a wam jachwistyczne
ciemnoty od naszych bogów i świętych gajów
wara! Nie zrozumiecie naszej Polskiej wiary

Swarożyca i Świętowita kult prastary
O Perunie ! Grzmotów i piorunów włodarzu
pokaż tym ciemnotą co to znaczy nasz bóg stary
By powrócili razem z nami do naszej Słowiańskiej wiary.

Ku waszej czci Bogowie nasi piszemy wiersze do was
abyście nas wysłuchali, strzegli i w urodzaj obdarzali.
Góry, łąki lasy od zawsze do was należały i nie
zmieni tego nigdy żaden nacisk innej wiary

Sława !

źródło: https://www.faceook.com/groups/rodzimowierstwo/permalink/1105520272808019/