Zmierzch – Kazimiera Zawistowska

Kazimiera Zawistowska "Zmierzch" W mgieł opalach się wlecze i pełza powoli Przez sczerniałe ścierniska, pełne zimnej rosy, Przez wierzb sennych żałośnie rozplecione włosy I kurhany, drzemiące w rozoranej roli. Jak ptak zmęczon opada w mgławej aureoli Świateł, kędyś gasnących - w rdzawe sianokosy. Lecą dzwonów cmentarnych zabłąkane głosy I wieszczą, jak piastunka, tęskną baśń złej … Czytaj dalej Zmierzch – Kazimiera Zawistowska