Znaczenie hymnu 129 z 10 mandali Rgweedy dla odrodzenia polskiej prawiary

Rgweeda (Rgveda)
Mandala 10, Hymn 129

Początek rzeczy

1. Niebyt nie istniał wtedy, ani byt nie istniał,
Nie było też przestworza i nieba u góry.
Co było w ruchu? Gdzie? W czyjej opiece?
Czym wody były, otchłanne, głębokie?
2. Była ciemność – ciemnością od początku okryta,
Wszystko było jednym bez cech oceanem,
Zarodek bytu w pustkowiu zawarty
Stał się Tym Jednym mocą swego żaru.
3 Śmierć nie istniała wówczas ani nieśmiertelność,
Pomiędzy dniem a nocą nie było rozłamu,
Przez własną moc To Jedno bez tchu oddychało,
I nic innego nigdzie poza nim nie było.
4. Lecz oto żądza powstała z początku,
Stając się myśli najpierwszym wysiewem,
Związek bytu z niebytem wysiłkiem rozumu
Znaleźli wieszczowie, w swym sercu szukając
5. Na wskroś przenika promień ich poznania,
Czy była ona w górze, czy też była w dole?
Byli dawcy zarodków, były sił potęgi,
Różnorodność w dole, u góry dążenie.
6. Ale kto wie to wszystko, kto mógłby powiedzieć,
Skąd się zrodziła, skąd jest ta wysnowa,
Bogowie zjawili się, gdy Świat się wyłonił,
A więc kto może wiedzieć, skąd wszystko powstało?
7. I jak się zrodziła ta wysnowa bytów,
Czy kto ją zdziałał, czy też nikt nie zdziałał –
Ten, co na Ziemię patrzy z najwyższego nieba,
Ten może wie o tym, a może też nie wie?
 

Czytaj dalej

Reklamy

[Muzyka] Hymn Leśników Polskich

bilde

1. Chwała ci lesie wieczysty, chwała
Chramie praojców, kolebko ludów
Sławi cię ziemia cała!
Tyś wielki pośród przyrody cudów
Za dary twoje,
Za moc i krasę
Cześć ci po wszelkie czasy!

2. Chwała wam leśne mocarne drzewa.
W słońcu poczęte w rodzącej glebie.
Dzieci Bożego siewu!
Błogosławione, i żeście z siebie
Ołtarze ducha
Dźwignęły światu
W świątyniach majestatu

3. Szumią od morza po gór szczyty
Bory ojczyste, knieje i gaje.
Hołdy życiu ślą w błękity
Trwaj wieczny lesie. W Piastowym kraju.
Serce narodu
Będzie ci strażą
Niech ci się plon twój darzy!

Tutaj można odsłuchać pełną pieśń
http://w741.wrzuta.pl/audio/7x0Ekvq1ODr/hymn_lesny

Marzanna i Światło Bożyca – Bogowie Polscy

Bogurodzica dziewica, Bogiem sławiena Marza,
U twego Syna Gospodzina matko zwolena Marza!
Zyszczy nam, spuści nam.
Twego dziela Jasza, bożycze.
Usłysz głosy, napełń myśli człowiecze.
Słysz modlitwe, jąż nosimy.
A dać raczy, jegoż prosimy:
na świeccie zbożny pobyt.
Po żywocie rajski przebyt.

„Marja, u ludu (polskiego) do XV wieku Marza (zwali)”

 

W najstarszych wierzeniach to niewyczerpana moc Bogini prowadzi do zwycięstwa. O śladach tej wiary zaśwadcza wizerunek bogini niesiony na wojnę przez lechickich Lutyków oraz słynna pieśń bitewna Bogurodzica (Posłuchaj na Youtubeśpiewana przez rycerstwo polskie. Również kronikarze średniowieczni jak i badacze współcześni wskazują na związek bogini Marzanny z rzymskim bogiem wojny Marsem oraz grecką boginią Hekate, między innymi patronką wojowników. Na ilustracji konnica polska, przez wieki jedna z najlepszych formacji zbrojnych w Europie.

09_Marza_Bogurodzica

 

 

In the oldest tales, the inexhaustible power of the Goddess leads to victory. A proof of that belief is Goddess’ likeness bore by Lechtic Lutici tribes and Bogurodzica (listen to Youtube), a famous battles song sang by the Polish knighthood. The mediaval chroniclers and contemporary scholars point to a connection between goddess Marzanna and the Roman god of war, Mars, as well as Greek goddess Hecate, who among other things was a patron saint of warriors. In the picture you can see Polish cavalery, for many ages recognized as one of the best military units in Europe.

Źródło: http://www.bogowiepolscy.net/galeria.html

Hymn do Swaroga – Ryszard Danecki

10703654_596378477150988_560143048928986036_n

Ryszard Danecki „Hymn do Swaroga”

Pokłon, pokłon dla Swaroga,
Najświętszego Słońca – Boga,

I dla syna, Swarożyca,
Co się wcielił w kształt księżyca!

Ciebie chwali ranek cichy,
Dęby, brzozy, sosny, cisy,

Ryba w rzekach i miód stary
Dajże mir nam, oddal swary

Niech brat bratu mówi bracie,
Daj miód złoty naszym braciom

Niech brat bratu bracie rzecze
Daj ryb mnogość naszej rzece

Niech brat bratu bracie woła
Daj sił dużo naszym wołom

Niech brat bratu bracie głosi
Daj najcięższe polom kłosy

Kto zaś wytknie Ciebie palcem
Niechaj zginie w pierwszej walce

Kto się Ciebie chciałby wyrzec
Zgubi tego wołchw i żyrzec

Wróż sędziwy, wróż i kapłan
Który tę przysięgę składa:

Strzec prastarej wiary będę
Kłaść ofiary pod Twym dębem

W gaju świętym Wierzenicy
Wiery oćców nic nie zniszczy

Źródło http://lachy.c0.pl/poemat_piastowski/hymn_do_swaroga/

Hymn Słowian – Hej Słowianie…

Hej, Słowianie, jeszcze nasza
Słowian mowa żyje,
póki nasze wierne serce
za nasz naród bije.

Żyje, żyje duch słowiański,
i żyć będzie wiecznie,
Gromy, piekło – złości waszej
ujdziem my bezpiecznie!

Dar języka zwierzył nam Bóg,
Bóg nasz gromowładny.
Nie śmie nam go tedy wyrwać
Na świecie człek żadny.

Ilu ludzi, tylu wrogów,
Możem mieć na świecie,
Bóg jest z nami, kto nam wrogiem,
Tego Piorun zmiecie!

I niechaj się ponad nami
groźna burza wzniesie,
skała pęka, dąb się łamie,
ziemia niech się trzęsie.

My stoimy stale, pewnie,
jako mury grodu.
Czarna ziemio, pochłoń tego,
kto zdrajcą narodu

Czytaj dalej