Wąpierz – krwiopijca świata Słowian

Wampir w kulturze słowiańskiej różni się znacznie od współczesnych wyobrażeń o tym krwiopijcy. Z pewnością nie jest elokwentnym, wygadanym ani tym bardziej inteligentnym stworem. Nie posiada urody bożyszcza i nadnaturalnych mocy rodem z marvelowskich komiksów. Klasyczny wąpierz ma wszystkie te atrybuty, które upodobniają go do żywego trupa, a więc upiory te w pewnym sensie przypominają … Czytaj dalej Wąpierz – krwiopijca świata Słowian

Boruta i Boginki

Boruta to w wierzeniach staropolskich strażnik podziemnych skarbów oraz obrońca ludzi w potrzebie. Gdy jest to konieczne pomaga on ludziom wszystkich warstw społecznych, poczynając od prostego ludu po samego Króla Polski. Cecha ta jest szczególnie podkreślana w polskich wierzeniach dworskich i ludowych. Równocześnie Boruta nie stroni jednak od wielkiego zamiłowania do uczt, zbytków, psot i … Czytaj dalej Boruta i Boginki

[video] Kościej Nieśmiertelny – słowiańska baśń

Film opublikowany przez Jakuba Zielinę w 2013 roku, ale co dobre warto powtarzać. Kościej to opowieść osnuta na motywach popularnego wśród Słowian wątku baśniowego o potworze, którego dusza mieści się w jaju. Powyższy tekst jest tekstem autorskim - Jakub "Żmij" Zielina postanowił połączyć najczęściej powtarzające się i najstarsze warianty baśni ludowych i wyrazić je w … Czytaj dalej Kościej Nieśmiertelny – słowiańska baśń

Żmij – skrzydlata istota mityczna

Skrzydlata istota mityczna, znana niemal w całej Słowiańszczyźnie (głównie na wschodzie i południu), o niezupełnie jasnych cechach i funkcjach. W wierzeniach praindoeuropejskich utożsamiał siły chaosu. Mówiono też, że Żmij to zoomorficzna postać boga zaświatów Welesa, stąd też Żmij miał pilnować wejścia do Wyraju podziemnego bądź też Nawii. Na Bałkanach przeważały pogłoski o pozytywnym działaniu Żmija: … Czytaj dalej Żmij – skrzydlata istota mityczna

Licho – demon słowiański

Zły demon słowiański, który szczególne lubił rujnować ludzkie szczęście. Personifikacja zła, nieszczęścia i chorób. Licho budziło wielki strach, lecz względnie rzadko ukazywało się ludziom. Zazwyczaj w ludzkich opowieściach o lichu, demon ten pojawiał się pod postacią przeraźliwie wychudzonej kobiety z jednym okiem, niszczącym wszystko dookoła. Co mogło zrobić licho, by uprzykrzyć życie człowiekowi? Niemalże wszystko! … Czytaj dalej Licho – demon słowiański

Błędne ogniki

Na przestrogę, co by Wam się z drogi nie zbłądziło, kiedy będziecie wracać z czerwcowych ognisk. Pamiętajcie OGNIKI są wśród nas! Błędne ogniki to zjawisko dostrzegalne nocami nad bagnami, torfowiskami i mokradłami. Owe zjawisko ma postać niewielkich światełek unoszących się nad powierzchnią. Ogniki od wieków w kulturze ludowej związane były ze sferą nadprzyrodzoną oraz światem … Czytaj dalej Błędne ogniki

Latawiec i Latawica

Słowiańskie demony mające wpływ na zjawiska atmosferyczne - wiatry, utożsamiane z duszami poronionych dzieci, wisielców, skazanych złoczyńców. Wyobrażane je sobie jako wielkie, czarne ptaki. Ginęły podczas burzy rażone przez pioruny. Uważano je za demony szkodzące ludziom, jednak istniała możliwość uzyskania poparcia latawca - wystarczyło się pomodlić, rzucić zaklęcie bądź da ćstraszydłu obfity poczęstunek. Od tego … Czytaj dalej Latawiec i Latawica

Niewiasta, Zaraza

Niewiasta w tradycji ludowej uważana jest za demona powietrznego niosącego śmierć i zarazę. Jej nieodłącznym atrybutem są nietoperze skrzydła na których przemieszcza się po świecie. Niewiasty obawiali się przede wszystkim pasterze pilnujący zwierząt. Gdyż za jej zbliżeniem rozpraszała się pasterzowi cała trzoda, ptactwo np. kury uciekały w popłochu naśladując ochrypłym głosem pianie koguta a woły … Czytaj dalej Niewiasta, Zaraza

Ptak Kania – zaklęty demon?

Kania to ptak drapieżny, jednak lud wierzył, że może przyjąć ludzką postać i stać się demonem porywającym dzieci. Powszechnie twierdzono, że kania to dziewica o nadzwyczajnie pięknej urodzie. Kania przybywała zawsze otoczona obłokiem na którym wędrowała od wsi do wsi. Nie można jej było spotkać za dnia, a co jedynie wieczorem. Uwagę kani przykuwały samotnie … Czytaj dalej Ptak Kania – zaklęty demon?

Polewoj, Polewik – odpowiednik Południcy

Słowiański demon polny, żyjący w zbożu i opiekujący się nim. Męski odpowiednik południcy. Polewika wyobrażano sobie jako niskiego mężczyznę o ziemistej cerze, z kłosami zbóż zamiast zarostu. Polewiki przechadzały się w południe i o zachodzie słońca po miedzy. Napotkanych przechadzających się ludzi mogły wyprowadzić w pole (to metaforyczne), zaś śpiących poddusić bądź zdeptać. Najbardziej nie … Czytaj dalej Polewoj, Polewik – odpowiednik Południcy

Kikimora lub Sziszimora

Wschodniosłowiański szkodliwy duch domowy. Kikimora to kolejny słowiański duch (obok Domowika, Ubożęta i Korgorusza), który ściśle wiązał się ze środowiskiem domowym. Przyjęło się ją uznawać czasem za żonę Domowika. Kikimory pojawiały się najczęściej jako maleńkie kobiety, choć też czasem potrafiły stawać się niewidzialne. Istoty te były wyjątkowo złośliwe dla mężczyzn, poza tym - budziły niemowlęta, … Czytaj dalej Kikimora lub Sziszimora

Południce i Rżane Baby

Dawno dawno temu, wcale nie za górami i wcale nie za lasami....pośród pól pełnych zbóż rozmaitych, żyły przepiękne Południce i ich mniej urodziwe siostry Rżane Baby. Południce rodziły się z dusz kobiet które umarły podczas swojego ślubu, wesela lub wkrótce po nim ale tylko z tych które dzieci jeszcze nie miały. A były one tak … Czytaj dalej Południce i Rżane Baby

Płonnik, Plonka – opiekuńczy demon

Zwykle w dziedzinie wierzeń działo się tak, że bogów pogańskiego panteonu z czasem degradowano do rzędu demonów i diabłów. Ów los spotkał także PŁONNIKA. Pierwotnie był to demon opiekuńczy, który chronił zboże. Płonnik znany jest również pod nazwą PLONNIKA lub PLONKA. W starszych wyobrażeniach PŁONNIK jest ukazywany jako pół-człowiek i pół-diabeł. Ludzie w podaniach zaznaczali, … Czytaj dalej Płonnik, Plonka – opiekuńczy demon

Utopiec – demon wodny

Demon wodny lęgnący się z dusz niektórych topielców oraz poronionych płodów. Utopce mają wygląd wysokich, niezwykle chudych ludzi o zielonej, oślizgłej, oblepionej błotem skórze, dużej głowie i ciemnych włosach. Na brzeg wychodzą tylko w czasie nowiu. Można ich wtedy zobaczyć suszących się lub iskających. Czasami oddalają się od zbiorników wodnych, ale bez względu na to … Czytaj dalej Utopiec – demon wodny

Domownik – Domowy demon opiekuńczy

W opozycji do większości demonów zamieszkujących: lasy, wodę, niebiosa, a więc dla ówczesnych Słowian – przestrzenie mistyczne, duchy domowe były swojskie i przyjazne. Co więcej odznaczały się pracowitością, zaradnością, a zdarzało się, że miały niebywałą smykałkę do „interesów”. Właściwie nie wiadomo czy opisywać te wspaniałomyślne stworzenia w liczbie mnogiej czy pojedynczej. Wyobrażenia ludów wskazują na … Czytaj dalej Domownik – Domowy demon opiekuńczy