Święto Dziadów

Polacy jak na Lechitów i Słowian przystało są radosnym narodem. Zauważcie, że w naszych zwyczajach nie ma smutnych świąt! Powiecie zaraz zaraz a Święto Zmarłych? No właśnie Święto Zmarłych nie jest smutnym świętem! Na dodatek wywodzi się ze Świąt Dziadów, słowiańskich dni oddawania czci zmarłym przodkom. POCHODZENIE ŚWIĘTA I DZIADY DAWNIEJ Dziady, to zwyczaj ludowy … Czytaj dalej Święto Dziadów

Co się jadło na Dziady?

Autor: Kuchmistrz Wereszczaka Tłumaczenie: Leon Malinowski Dziady (w pierwszej kolejności jesienne, źmitrowskie, u katolików — Dzień Zaduszny) — jedno z najważniejszych przedchrześcijańskich świąt Białorusinów, które w znaczącej mierze zachowało swoją symbolikę i obrzędy — także w interpretacji dwóch najważniejszych kościołów chrześcijańskich. W prawosławiu oraz katolicyzmie dużą wagę przywiązuje się do obcowania z duchowym światem zmarłych … Czytaj dalej Co się jadło na Dziady?

Słowiańskie demony istniały naprawdę czyli Maciej Urban Nowak

Oczywiście tytuł przewrotny, demony, duszki, skrzaty i inne byty duchowe można wierzyć lub nie, ale nie można jednoznacznie powiedzieć że nasza demonologia to tylko puste bajki które nic nie mówią na temat życia mieszkańców słowiańskich terenów. Dlatego przedstawiam kolejnego twórcę filmów Youtube Macieja Urbana Nowaka, prowadzącego kanał Urban Legends. https://youtu.be/2Ccm3ezpxaQ Urban opublikował już kilka odcinków … Czytaj dalej Słowiańskie demony istniały naprawdę czyli Maciej Urban Nowak

Kim jest żerca?

Arkadiusz Bartwicki znany wielu rodzimowiercom opowiada o funkcji Żercy podczas obrzędów. W tym wypadku mamy przedstawioną rekonstrukcję obrzędu. https://www.youtube.com/watch?v=--InmvcIBUA o Żerstwie można przeczytać także tutaj: slawoslaw.pl Z wpisu wikipedystów opis jest następujący: Żerca, żyrzec, żyrzko – nazwa kapłana-ofiarnika u dawnych Słowian, pozostająca w bliskim związku ze słowem żertwa (ofiara), od prasłowiańskiego *žьrti (“poświęcać”) + *-ьcь, z … Czytaj dalej Kim jest żerca?

Kalendarz obrzędów słowiańskich

Kalendarz został sporządzony na bazie książki Haliny Łozko, Rodzima wiara ukraińska, dlatego należy wziąć pod uwagę wpływ kalendarza juliańskiego oraz obrzędowość tamtego rejonu. Jednakże obrzędy pokrywają się z naszymi polskimi obrzędami. Więc błędy to tylko kosmetyka. Data Nazwa święta Opis świętowania obrzędu 1 marca Jaskółka Początek wezwań wiosny. 9 marca Wiosenny Nowy Rok - Szczodry … Czytaj dalej Kalendarz obrzędów słowiańskich

Nowa pozycja w Książnicy

Po latopisach Kadłubka, Prokosza oraz Nestora, dorzucamy jeszcze książkę o rodzimowierstwie słowiańskim na Ukrainie. Książkę napisaną przez Halinę Łozko znana jako Zoresława, pierwsza po wiekach przerwy wołchwyni odradzającej się rodzimej wiary ukraińskiej, godnie nawiązuje do tradycji dawnych wierzeń i obyczajów Ukrainy.   Książkę z 1994 roku można przeczytać klikając na jej tytuł: Rodzima wiara ukraińska

Spasówki – święto zbiorów, święto ludowe

Od 1 sierpnia do 29 sierpnia obchodzone są Spasówki lub Spasy, święto organizowane świeżo po żniwach, gdzie tworzy się potrawy ze świeżo zebranych zbórz lub zbiorów owoców, a następnie są poświęcane i częstowani są Bogowie, jak i ludzie uczestniczący w obrzędach. Aktualnie jest to święto ludowe, obchodzone najczęściej na Białorusi. Obrzędy święcenia odprawiano w wysoko położonych miejscach … Czytaj dalej Spasówki – święto zbiorów, święto ludowe

WIANKI, czyli coś z cyklu: ‚znane i lubiane’ – My Słowianie

Oprócz poszukiwania kwiatu paproci, w noc sobótkową, najważniejszym dziewczęcym obrzędem było, i jest nadal puszczanie wianków na wodę. Wianek od zawsze był symbolem panieństwa i czystości, czyli dziewictwa. Panny na wydaniu plotły je więc z polnych o ogrodowych kwiatów. We wianki najczęściej wplatały chabry, maki, rumianek i różyczki, następnie przywiązywały je do cienkiej, lekkiej deseczki, … Czytaj dalej WIANKI, czyli coś z cyklu: ‚znane i lubiane’ – My Słowianie

PCh24 znów atakuje pogan w sprawie postrzyżyn i zaplecin

Artykuł Michała Wałacha, opublikowany dzisiaj na stronie Polonia Christiana 24 znanej z braku zrozumienia wiary naszych przodków, został dzisiaj popełniony w tradycyjny dla nich ignorancki sposób. Przedstawimy nasze racje dot. tego artykułu. Już w nagłówku artykułu jednoznacznie można wysunąć wniosek, że wszyscy poganie, neopoganie oraz ateiści to lewactwo, marksizm i nacjonalizm. Po części mają rację, ponieważ sami … Czytaj dalej PCh24 znów atakuje pogan w sprawie postrzyżyn i zaplecin

[Duchtynia] Czy Słowianie mogą wyznawać Asatru?

Odradzające się cały czas religie etniczne tworzą bogatą mozaikę pierwotnej i naturalnej duchowości. Laik może się w tym łatwo pogubić. Gorzej kiedy z właściwej ścieżki zbacza osoba, która, zdawałoby się, doskonale zna się na temacie. Wśród zwolenników religii etnicznych, lub też ruchów religijnych na nich bazujących, często słychać głosy, że to właśnie te ruchy wyznaniowe są … Czytaj dalej [Duchtynia] Czy Słowianie mogą wyznawać Asatru?

Ogień, woda i inicjacja młodzieży – My Słowianie

Na okres przesilenia letniego przypada szczególna rola obrzędowości ludowej, niegdyś słowiańskiej. Najdłuższy dzień i najkrótsza noc od zawsze przyciągały uwagę człowieka. Jest to czas szczególny zwłaszcza dla rolników. Gdyż, każdy z nich był już po wiosennych pracach polowych i oczekiwał na żniwa, które od zawsze kojarzone są z trudem i mozolną, wyczerpującą pracą. W efekcie, … Czytaj dalej Ogień, woda i inicjacja młodzieży – My Słowianie

Kwiat paproci, kwiat perunowy – My Słowianie

Kwiat paproci nazywany także perunowym kwiatem, jest mityczną rośliną zakwitającą tylko raz w roku, oczywiście w trakcie przesilenia letniego. Spełniał on bardzo ważną rolę w trakcie obrzędów świętojańskich Ów kwiat miał zakwitać równo o północy, więc tuż przed godziną „zero” na jego poszukiwania udawały się dziewczęta, lecz nie tylko.     Według legendy, kwiat paproci … Czytaj dalej Kwiat paproci, kwiat perunowy – My Słowianie

Bajkowy Jaś

W słowiańskich bajkach magicznych, w tym oczywiście polskich, występuje nader często bohater o imieniu Jaś (na Rusi – Iwan, od greckiej formy Ἰωάννης). Zwykle jest on trzecim, najmłodszym synem, któremu, w przeciwieństwie do swych starszych braci, udaje się dokonać trudnego zadania, wyznaczonego przez ojca (ustrzeżenia złotych jabłek z cudownej jabłoni rosnącej w ogrodzie, przyniesienie żywej … Czytaj dalej Bajkowy Jaś

Kupała i Mara – My Słowianie

Etnografowie rosyjscy skłaniają się ku hipotezie, że Kupała wraz z Marą stanowią rodzeństwo. Mają świadczyć o dualistycznym micie brata i siostry, czyli ognia i wody. W celu uargumentowania tej hipotezy z pomocą przychodzi porównawczy materiał bałtyjski. Wykazuje on niejedną zbieżność i w niejednym pomaga uzupełnić archaiczną warstwę mitu i obrzędu Kupały. Główną postacią łotewska jest … Czytaj dalej Kupała i Mara – My Słowianie