Dobroć Leszego – Świt Historii

Patrzcie najdroższe, oto jest ciało. Patrzcie co dzierży! Złamana gałąź! Domu naszego szanować nie chciał. Zabity został, tak rzekła więźba. Zbliżcie się wszystkie ptaki, owady, największe robaki, najmniejsze szkraby. Lisy i kuny, myszy w swych norach, wszystkie pragnące mięsa smakować. Posilcie się dziatki człowiekiem lichym, drążcie, smakujcie sam do was przybył. Woda z truchła niech … Czytaj dalej Dobroć Leszego – Świt Historii

Reklamy

Przeraj – Dziewanna

Bogowie kwitną w złoconej snem Twoim ciszy rannej pukają do drzwi zamkniętych ukołysanej myśli sza, zastygli w bezruchu, chcąc tropem iść głuszy czarnej aby na wieki wrócić do świata, z którego przyszli Tam ziemia, matka troskliwa, złotą pszenicą zdobiona w której łanach ukryte klejnoty nieprzeliczone tam słońce, bóstwo ze złota, wyciąga swoje ramiona byś, beztroski … Czytaj dalej Przeraj – Dziewanna

Wampiór

Wampiry, budzące strach w ludziach na przestrzeni wieków istoty pijące ludzka krew, przynoszące zarazy i wszelkiej maści nieszczęścia. Jak sobie z nimi radzono? ,,Wampiór" Dwie dusze miała! Skąd wiesz?! Słyszałam! Wszyscy nad grób! Głazem zakryjcie! Teraz nie wyjdzie! To żywy trup! Skrępujcie ręce! I kołkiem w serce! Żelazo do ust! Łeb uciąć kosą! Pochować boso! … Czytaj dalej Wampiór

Sasza Aleksandra -Mir na chwałę Bogów

Wiersz z 30 lipca 2016 roku napisany przez Saszę Aleksandrę Na silnych barkach mężczyzn i w ciepłych uściskach kobiet Poniesiemy wolę przodków, zapalimy ich święty ogień Zachowamy mądrość prastarą w szumie dębów i szeptach strumieni I wzniesiemy ręce ku niebu, stojąc boso na wilgotnej ziemi Z pokorą, ale bez strachu zwrócimy ku słońcu twarze Pokażemy … Czytaj dalej Sasza Aleksandra -Mir na chwałę Bogów

Nasze słowiańskie ziemie – SynPrzedwiecznychBogów

Nasze słowiańskie ziemie, gdzie chramy dębowe i święte gaje pośród uroczysk nestorowych i leśnych stawów, strug od wieków sunących powoli Rysuję Ręce Boga na suchym piasku, który rozwieje wkoło wiatr One znikną, lecz nasze serca i umysły pamiętają obraz ich Świaszczyca lśni na naszych licach jakby najmocniejsze słoneczne światło Jesteśmy dziećmi praojców, narodzonymi przed ludźmi … Czytaj dalej Nasze słowiańskie ziemie – SynPrzedwiecznychBogów

Bogna Jurata Serafińska – Bóg mocy

Bóg mocy, błyskawic i gromu. Skryć przed nim się nie da nikomu. Potęgę tę pozna świat cały. Bóg groźny, potężny swą chwałą, Wciąż modlitw on zbiera niemało, Świątynie ma wszędzie swej chwały. A imion ma ilość ogromną, Tak wielką, że ludzie nie pomną, Trwożą się, że któreś zaginie. Lecz jedno jest sławne z prawieków, Gdy … Czytaj dalej Bogna Jurata Serafińska – Bóg mocy

W domu bogów – SynPrzedwiecznychBogów

Do lasów przedwiecznych bogów wszedłem Zmęczony trudem codzienności, jasność ich drzew rozświetliła nieprzeniknione ścieżki moje Świętowicie wszechwidzący, przekonanie w życie po życiu wlej w me zmarnowane ciało Perunie, panie gromów, ochroń przed piorunami wrogów Swaroże, twe słońce niczym hiperborejskie niech trwa stale i wiernie Strzybogu, królu wichrów, zniwecz huragany i błogosław nas ciepłem łagodnego wiatru … Czytaj dalej W domu bogów – SynPrzedwiecznychBogów