Wielobóstwo bałtyckie oficjalną wiarą na Litwie


Dzisiaj coś z poza słowiańską kulturą, ale równie bliską nam wszystkim. A mianowicie o odradzającej się wierze w Bogów u Litwinów.

Bałtycka rodzima wiara Romuva na Litwie podpisała 24 maja 2018 roku konkordat czyli zapewnienie nauczania religii, kwestie własności, uznawanie ważności małżeństw sakramentalnych czy też oficjalnie szerzenie misyjne swojej wiary.

Dzięki temu po setkach lat Europie odradza się oficjalnie wiara w wielobóstwo.

Romuva.jpg

Litwa mogła podpisać z Romuvą konkordat ponieważ liczy  sobie ponad 5 000 wyznawców oraz spełnia wszelkie wymogi prawne.

Związek wyznaniowy Romuva został zarejestrowany w 1992 roku. Swoimi tradycjami nawiązuje do wspólnoty działającej w okresie międzywojennym na Litwie Kowieńskiej i odwołuje się do przedchrześcijańskich wierzeń Bałtów. Nazwa Romuva pochodzi od nazwy Romowe, w religii etnicznej Bałtów było to miejsce, które stanowiło centrum kultu bałtyjskich bóstw. Romuva jest członkiem Światowego Kongresu Religii Etnicznych.

Taka decyzja władz to tylko podsumowanie długiej walki jaką prowadził związek wyznaniowy Romuva i jego liderzy Jonas Trinkūnas czy Inija Trinkūnienė. Jednym z efektów tej drogi to akceptacja przez najwyższe władze w kraju i to nie tylko na ceremoniach, ale także na różnych świętach religijnych Romuvy. Poniżej zdjęcie z panią Prezydent Litwy Dalią Grybauskaitė wraz z członkami związku wyznaniowego Romuva.

jonas-award-02-72dpi.jpg

Myślę że taki ruch Litwy poruszy państwowe machiny także w innych krajach, aby zaakceptować podstawowe prawa rodzimych wierzeń we własnych granicach. Jednak aby to się stało rodzime kościoły muszą się stać jeszcze silniejsze pod względem organizacyjnym oraz ilości wiernych. Dzięki temu taki kościół, bądź związek wyznaniowy może zostać zauważony.

DeOxJGCXkAIw-Rv.jpg

Czekamy w takim razie na więcej takich newsów! A przesyłam gratulacje dla naszych sąsiadów politeistów 🙂

 

Reklamy

4 komentarze do “Wielobóstwo bałtyckie oficjalną wiarą na Litwie

    • Wikipedia:
      Dievturība – łotewski ruch neopogański zapoczątkowany w roku 1925 (główny twórca to Ernests Brastiņš) na bazie idei przechowanych w tradycyjnych pieśniach łotewskich, zwanych daina, z których znaczna część pochodzi z okresu przedchrześcijańskiego. Nazwa pochodzi od łotewskiego słowa Dievs „Bóg” i starobałtyckiego turi „mający” na określenie osoby żyjącej w harmonii z Bogiem. Współczesny ruch Dievturība na podstawie zachowanych w pieśniach fragmentów tradycyjnych idei dokonał usystematyzowania dawnych koncepcji i wierzeń, łącząc je w triady, np. trzy boginie wodne: Jūras māte (Matka morza), Udens māte (Matka wody) i Upes māte (Matka rzek) itd.

      Wierzenia
      Dievturība jest światopoglądem panteistycznym, naczelnym bogiem jest Dievs, zaś pozostałe bóstwa są jego różnymi aspektami lub emanacjami. Pomimo prób usystematyzowania podstawowych pojęć, dievturība jest bardziej specyficznym sposobem życia niż zorganizowanym ruchem religijnym.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s