Biesiada, biesiada, sercu memu rada – pieśń


Utwór pisany był do muzyki z tego utworu poniżej, oraz zapraszam zobaczyć ten klip.  Polecam włączyć go przy okazji lektury.

Lejże bracie miodu w dzban, niech się zacznie picia czas.
Siódma wiosna mego syna, odeszła dzisiaj w dal,
Postrzyżyny trzeba uczcić, niech wie o tem cały las,
Już kosmyki płoną w ogniu, i imię żem mu dał.
Teraz  do tańca, do śpiewu, zadąć w róg!
Zjechał że do chaty cały gród!

Panny młode, panny chyże, o długich warkoczach,
Tańcują wszystkie, śpiewają chórem,
Przygrywa im młodzik z bażancim piórem.
Piszczałek trel i bębnów cwał,  kwiaty w złotych włosach.
Płoną drwa, rytm wybija ognia trzask,
Szumi w dzbanach piwo, miód, tu i tam z lubczyku dar,
Jadła krocie, mięsiw woń, a nad wszystko ciżby gwar,
Nagle w górze jastrzębi słychać wrzask.

Stają w szranki mężni wilcy,
Ścianą w ścianę piersi silnych,
Krzyczą dziewki, podziwiają lubych swych,
Walczą chłopy, wściekli, dzicy,
W pierwszej linii władyka sam,
Bębny znowu, znowu w cwał.
Miodu w dzbanie ostatni już łyk,
Dziewki tulą mężów swych.

Śpiewają, śpiewają kobiety i woje,
Taniec pochłoną gawiedź niczym trans,
Ogień, ogień żywo płonie,
Zachodzi już słońce lecz jeszcze jest czas.
Ostatnie kołacze nożem się kraje,
Dziewki rozerwane zbierają korale.

Śpią już wojownicy co wychylili trunku dzban,
Dziatwa dawno zagoniona została do chat,
Nie będzie miał kto dziś pełnić w grodzie wart,
Tylko już cichy flet zaprasza nocne biesy w tan.
Znów odezwał się jastrzębia wrzask,
Pożegnał okrzykiem biesiadę i nas.

Autor: Sibrien-chan, 30 wrzesień 2013
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s