Encyklopedia Historii Starożytnej – Słowianie


AHE-Logo-TM-265px.pngO Słowianach nie tylko my piszemy, ale także różne serwisy zagraniczne, postanowiłem że warto przetłumaczyć te artykuły na język polski. Poznamy wtedy jak opisują nas z drugiej strony, czego im brakuje, a co dodają, a sami tego nie uwzględniamy w swojej wiedzy.

Na pierwszy ogień idzie artykuł ze strony: Ancient History Encyclopedia  – Slavs

———————————————————-

Określenie „Słowianie” [Slavs] oznacza etniczną grupę ludzi, którzy tworzą długoterminową ciągłość kulturową i powiązanych ze sobą języków, zwanych językami słowiańskimi (z których wszystkie należą do indoeuropejskiej rodziny językowej). Niewiele wiadomo na temat Słowian, zanim zostaną one wymienione w bizantyjskich zapisów VI wieku n.e., a większość z tego, co wiemy o nich przed tym czasem pochodzi głównie z badań archeologicznych i lingwistycznych. Bizantyjscy autorzy odnoszą się do Słowian jako „sklawinowie”[Sclaveni].

POCHODZENIE SŁOWIAN

Słowianie są najmniej udokumentowaną grupą wśród tak zwanych „barbarzyńskich” wrogów Rzymu w okresie późnej starożytności, więc nie ma naukowego konsensusu odnośnie ich pochodzenia. Autorzy piszący o Słowianach nie zgadzają się ze sobą: niektórzy twierdzą, że Słowianie byli koczownikami, a inni twierdzą, że żyli w stałych osadach położonych w lasach i na bagnach; Niektórzy uważają, że żyli pod panowaniem króla, a inni, że przyjęli jedną z form demokracji. Oprócz tych rozbieżności, musimy pamiętać, że większość z tych uwag są uprzedzeniami Rzymian, którzy widzieli  wszystkie ludy barbarzyńskie jako prymitywne, niecywilizowane i gwałtownych.

Niektórzy autorzy prześledzić pochodzenie Słowian z powrotem do epoki żelaza rdzennych plemion mieszkających w dolinach Odry i Wisły (w dzisiejszej Polsce i Czechach) około 1 wieku ne. Jest to jednak ciągle przedmiotem dyskusji. Na podstawie dowodów archeologicznych wiemy, że ludzie prasłowiańskiego już aktywna 1500 pne na obszarze, która rozciągała się mniej więcej z zachodniej Polski do Dniepru na Białorusi. Zamiast ośrodek pochodzenia kultury słowiańskiej, wydaje się bardziej racjonalne rozważenie szeroki obszar, w którym wspólna cecha kulturowa został udostępniony przez jego mieszkańców.

Na podstawie dowodów archeologicznych wiemy, że prasłowianie byli już aktywni od 1500r. p.n.e. od Polski po Białoruś.

Część autorów pochodzenie Słowian kierują od epoki żelaza czyli rdzennych plemion mieszkających w dolinach Odry i Wisły (w dzisiejszej Polsce i Czechach) około I wieku n.e. Jest to jednak ciągle przedmiot dyskusji. Na podstawie dowodów archeologicznych wiemy, że prasłowianie byli już aktywni 1500 lat p.n.e. na obszarze, która rozciągała się mniej więcej od zachodniej Polski do Dniepru na Białorusi. Ośrodek pochodzenia kultury słowiańskiej, raczej wydaje się bardziej racjonalny w rozważeniu tak szerokiego obszaru, w którym wspólna cecha kulturowa została udostępniona przez jego mieszkańców.

Bishop_Absalon_topples_the_god_Svantevit_at_Arkona

Dowody językowe sugerują, że w pewnym momencie w dawnych czasach, terytorium Słowian od zachodniego regionu Rosji [powinno być: Rusi] i rosyjskich [rusińskich lub ruskich] stepów południowych, zetknął się z irańską grupą językową. Jest to oparte w językach słowiańskich mających uderzającą liczbę słów pochodzących z języków irańskich, które można wytłumaczyć jedynie przez dyfuzję z irańskiego z słowiańskim. Później, gdy po przeniesieniu się na zachód, zetknął się z niemieckimi plemionami od których zostały zapożyczone jeszcze kilka terminów. Co ciekawe, polski myśliciel imieniem Józef Rostafiński zauważył, że we wszystkich językach słowiańskich słowa dla drzew buk [en: beech], modrzew [en: larch] i cis [en: yew] są zapożyczone z języków obcych, co oznacza, że w dawnych czasach ten rodzaj drzew były nieznane dla Słowian, sugerował, że może to być wskazówka, do określenia, skąd kultura słowiańska pochodzi.

SŁOWIAŃSKA MITOLOGIA

Mamy bardzo mało materiału słowiańskiej mitologii; pismo nie została wprowadzona do kultury słowiańskiej do IX i X wieku n.e., przed procesem chrystianizacji.

slowianski-panteon1Jednym z ważnych bogiem Słowian był Perun, który jest pozwiązany z bogiem Bałtów Perkunem. Podobny do nordyckiego boga Thora, Perun był bogiem grzmotu, uważany za najwyższego Boga przez wielu Słowian, podobnie jak Thor został uznany za najważniejszego boga przez wiele z ludów germańskich. Męski bóg młodości i wiosny, nazwany Jaryło (lub Iarilo), a jego żeński odpowiednik, Lada [Łada] bogini miłości, także byli wysoko w słowiańskim panteonie. Zarówno Jaryło i Lada byli bogami, którzy umierali i zostawali wskrzeszani każdego roku, a Jaryło w szczególności mógł mieć związek z motywami płodności. Podczas powstania chrześcijaństwa Jaryło odegrała ważną rolę, gdyż miał pewne cechy wspólne z Jezusem Chrystusem [to cechy Jaryła nadano Jezusowi].
W słowiańskiej mitologii są także bogowie z wieloma głowami, tacy jak Svantovit (lub Svantevit) [Światowit/d lub Świętowit], boga wojny, który miała cztery głowy, dwie z nich męskie i dwie żeńskie; także Porevit z pięcioma głowami, reprezentujący lato; Rujevit z siedmioma twarzami, jako wcielenie jesieni; i Triglav, który pokazywany jest z trzema głowami które jednocześnie patrzą na niebo, ziemię i świat podziemny [chodzi o Prawię, Jawię i Nawię].

Słowianie podczas późnego Imperium Rzymskiego

14

W połowie V wieku n.e., próżnia polityczna wpłynęła na cały region Bałkanów w wyniku upadku Imperium Hunów. kampanie Attyli pozostawił duże obszary na południe od Dunaju nienadające się do zamieszkania, a zatem puste [Puste, bo nie było większej jednostki administracyjnej]. Granice Imperium Rzymskiego graniczące z Bałkanami były utrzymywane z trudem. Jedne z nowych grup zaczęły przemieszczać się po zdewastowanym regionie. Wśród tych nowych grup byli Słowianie.

Między 531 a 534 rokiem n.e. siły rzymskie brały udział w serii kampanii militarnych przeciwko Słowianom i innych grupom. Do lat 550 n.e. Słowianie rozszerzyli swój zasięg aż do Tesalonik, wchodząc rejon rzeki Hebrus i trackiego wybrzeża, niszcząc kilka grodzisk oraz (według źródeł rzymskich) zamieniając kobiety i dzieci w niewolników, a dorosłych mężczyzn zbijając. Jednak nie mogli osiągnęli swojego celu: Saloniki został uratowany z katastrofy z powodu obecności rzymskiej armii pod dowództwem Germanusa. Później w czasie wczesnych lat 580 n.e., Słowianie połączeniu z Awarami podbijają Grecję, Trację i Tesalię.

Rzymianie zawarli pakt z Awarami, płacąc im 100 tys złotych szelągów rocznie w zamian za pozostawienie rzymskich granic nietkniętych. Słowianie, z drugiej strony, nie uczestniczyli w umowie i maszerowali do Konstantynopola. W 585r. n.e. zostali wyparci przez rzymską obronę. Słowianie kontynuowali atakowanie innych osiedli i ostatecznie zaczęli sami zakładać pierwsze słowiańskie osiedla w Grecji [Macedonii].

Wczesnych latach 600 n.e., Rzym zorganizował kampanię przeciwko Słowianom, ale bez pozytywnych rezultatów [dla Rzymu]. Słowianie i Awarów połączeni ponownie, tworząc ogromną siłę już w 626r. n.e. wspomagani przez Bułgarów, oblęgali Konstantynopol. Barbarzyńska koalicja prawie osiągnąć swój cel, ale Rzymianie zdołali odeprzeć atak. Po tym wydarzeniu, sojusz awarsko-słowiański dobiegł końca. Słowiańskich okupacja Grecji trwała aż IX w n.e., kiedy to Bizantyjczycy końcu ich odparli. Od tego czasu, Słowianie mają stałą obecność na Bałkanach i innych regionach w Europy Środkowej i Wschodniej.

1781380_615100215278814_1820110016977266730_o

KULTURALNA ROZBIEŻNOŚĆ SŁOWIAN

Wczesnym średniowieczu Słowianie zajmowali duży region, z których powstały kilka niezależnych państw słowiańskich. W X wieku n.e. Słowianie przeszli proces stopniowej dywergencji kulturowej, która wywołała szereg ściśle powiązanych, lecz wzajemnie niezrozumiałych klasyfikacji językowych jako część gałęzi słowiańskiej, indoeuropejskiej rodziny językowej.

Dziś, duża liczba języków słowiańskich wciąż jest używana. Mówią nim Bułgarzy, Czesi, Chorwaci, Polacy, Serbowie, Słowacy, Rosjanie i wiele innych ludów rozciągających się od środkowej i wschodniej Europy włącznie z Rosją.

Źródło: http://www.ancient.eu/Slavs/

Cristian Violatti

CRISTIAN VIOLATTI
Cristian Violatti is a freelance writer, currently studying Archaeology at the University of Leicester, England. He is a regular contributor and one of the editors of Ancient History Encyclopedia.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s