Życie seksualne kobiety poza małżeństwem


10465232_319452114928312_8481581781573680877_o

Wczoraj było o mężczyznach, dzisiaj będzie o kobietach. Jak zapewne przypuszczacie tutaj pomysłowość ludzi nigdy się nie kończy, a kobieta źle prowadząca się nigdy nie była obdarzona szacunkiem. Nie można z całą pewnością stwierdzić, czy określenia, które zaprezentujemy dotyczą: dziewczyny, która raz oddała się mężczyźnie, kobiety, która robi to stale i z różnymi mężczyznami, czy kobiety, która robi to za pieniądze. Potępienie nieobyczajności odbywa się miedzy innymi poprzez język, czyli zostają tworzone słowa piętnujące, szydercze i obraźliwe. W dawnych czasach nierząd kobiet był traktowany jako poważne przestępstwo. Taka kobieta mogła być uznana za „bezecną”, co wiązało się ze śmiercią cywilną w społeczeństwie. Warto wiedzieć, że zabicie kobiety nierządnej nie podlegało prawu karnemu.

Najpowszechniejszą i znaną w każdej gwarze nazwą dla kobiety niecnotliwej jest KURWA. Np. informator z Małopolski podaje, że jest to słowo bardzo obraźliwe, jak powiada słowo KURWA dawniej unikane, dzisiaj stało się powszechne. Nie oznacza ona tylko prostytutki, lecz również kobietę, która bez ślubu rozpoczęła życie seksualne, czego następstwem było dziecko „Taka, to jun łu nas nazywajo, zaprzebacie, kurwa”. Warto zwrócić uwagę na treść pewnej przyśpiewki ludowej „Marysiu, kurwisiu Józem ci zapłacieł, Jagej se kazała” tutaj słowo KURWA jednoznacznie oznacza PROSTYTUTKĘ. W wielu słownikach KURWA oznacza prostytutkę, rozpustnicę, jednak bywa objaśniane jako „dziewczyna złego prowadzenia”, np. „Co za chłopami liata? Goniucha, szmata, kurła”.

Dziewczynę, która nie przestrzegała powszechnie przyjętych zasad dotyczących właściwego prowadzenia się często określano dowcipnymi frazami np.: „Panna do ostatniego razu”; „Ta na gębiszcze nie upadnie”; „Ta nie zaszła, dze wstid rozdawalë”; „Porządna do ostatniego razu”; „To je taka jedna dla wszëstkich”; „Ta ma serce jak gościńc kole karczmë, jesz jeden nie odjachał, a ju drëgi zajeżdża”.

Zgrubienia w języku służą oddaleniu od właściwej postaci słowa, a poprzez to łagodzą wyraz tabu. Zgrubienia bardzo łatwo przekształcają się w emocjonalizmy, które jeszcze bardziej emocjonują pogardę i złość do osoby tak nazwanej. Poniżej prezentujemy kilka zgrubień utworzonych od słowa KURWA:
KURWISKO „Takie kurwisko baba, chłopa skusieła!”; KURWICA, KURWISZCZO, KURWIAGA „Za młodu to była kurwiaga”; KUREWNICA „Ta kurewnica przechodzi z jednëch chłopskich remión w drëgie”. Inne określenia to: KURWISIA, KUREWKA „Żebyś wiedział, ja niżodna kurewka nie jem. Chcesz ze mie kurewkã zrobic” lub KURWICZKA “Jak ni ma prawiczki, dobre i kurwiczki”. Tworzono takżE eufemizmy, które polegają na przekształceniu formy znanego już wyrazu np.: KUCHTA, KUCHNA, KUKWA.

Gwary dostarczają bogatego materiału, jeśli chodzi o inne nazwy dla kobiety źle prowadzącej się. Prawdopodobnie jest to wynikiem działania tabu językowego i chęci ominięcia wyrazu KURWA. Dużo ze słów określających kobietę lekkich obyczajów jest zupełnie niejasnych dla osób, które nie znają dobrze poszczególnych gwar. W tym miejscu chcemy Was z nimi zapoznać. A oto niektóre z nich: PĘDZICHA, GONIUCHA, LATAWICA, JAZDOWNICA „Ta jazdownica łeli dac za żëcełgo chłopóm jak płe smercë robekóm”, ŁOWNICA „Ta łownica co miesąc sobie kogos jinego ułowi”, UWÓDKA, SKUSZBABA, POKUSICA, OBDOJNICA, PUSZCZADŁO „Tam sam stojało w misce wëmalowane puszczadło”, PUSZCZAJKA, ŚLAJA, POSTAWKA „Postawka z każdim postawa”, SKOCZKA, PRZESKOCZKA, DOBRODAJKA, DAWAKA.

Niektóre nazwy nawiązują do obiektu zainteresowania pań, czyli: CHŁOPACZARA, CHŁOPIARA „Óna jest wszystkich jedna, prawdziwa chłopiara”, CHŁOPICA lub CHŁOPICHA, jednak CHŁOPICHĄ nazywana była tylko mężatka lub wdowa mająca stosunki płciowe z mężczyzną. W grupie wyrazów utworzonych od leksemu CHŁOP można dostrzec dwa znaczenia: kobieta lubiąca towarzystwo mężczyzn lub kobieta lekkich obyczajów. Oczywiście granica między nimi nie jest ostra, a drugie znaczenie wynika z pierwszego.

Inne słowa to nic innego jak przeniesienie nazw pewnych przedmiotów: ŚCIRA, SZMATA, MEWKA „Okręt nadjeżdża, mewki sę ju zbierają; MAŁPA, MAŁPISZON, MAŁPOWNICA „Że ta małpownica sã nie wstidzi”. Kolejne słówka nawiązują to nazw narządów płóciowych, co od zawsze objęte było szerokim tabu. Rozwiązłą kobietę nazywano: PSICZKĄ „Kto bë te psiczki nie znał, a ta ma za uszami”, PIŃDARINDĄ “Pińdarińdów nigdy nie zabrkanie”, PIZDARINĄ lub PUTĄ.

Na koniec podamy listę określeń, które dla osób nie znających danej gwary nie znaczą po prostu nic: CWEJNOSKA, CHAJA, FËRCÓWKA, LOLA „Lola to je taka przelatana baba”, BLEJZA, CHLAPUŃDA, DZIUDZIA, MUŻDŻONKA, MORA, MOKWA, PATAŁACHA SZELESTNICA, SZYKSLA, WZIAŃTRYŹNIA, PĘCÓWKA.

Pomysłowości ludziom nie brakowało, niegdyś zwracano szczególną uwagę, aby nie używać słów powszechnie uznawanych za obraźliwe czy wulgarne. Dlatego należało zastąpić je innymi, często całkowicie nowymi.

Źródło: A. Krawczyk-Tyrpa, Tabu w dialektach polskich.
Obraz: W. Przerwa-Tetmajer, Tańce w karczmie.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s