Polska, Polachia, Lechia, Lędzian, Lęchy – czyli wstęp do książki Karola Potkańskiego


Jeśli chodzi o nazwę kraju jak pisał  Aleksander Tyszyński: Polska nie nazwaną została od pola; kraj o którym jego kronikarz lszy mówił, iż był cały lasami okryty: „Polonia regio est nemorosa.

Najwcześniejsza stosowana nazwa naszego kraju to Sclavinia(ziemia słowian) albo Wenden(ziemia winidów, czyli rzymskie określenie słowian).

Nazwa Polonia nie pochodzi od słowa pole, ponieważ w takim przypadku nasz kraj nazywał by się Opolonia czyli kraj nad polami. Nazwa Polognæ lub Polegnæ wywodzi się od słowa Lechia lub Legnæ, co wskazuje na to że podobnie jak w przypadku polskich Po-morza, Po-łabia, Po-Lesia także i tu zastosowano taki proces jako Po-Legna lub Po-Lachia  (od której wzięło się określenie Polachów, które potem przeszło w Polaków) czyli potomków Lecha/Lacha. Dlatego najbardziej prawidłowym i pierwotnym określeniem dla zjednoczonych plemion polskich była by Lechia lub Lachia.
Autor: Kristof Bonaparte

Powyższy tekst jest świetnym wstępem przed przeczytaniem książki Karola Potkańskiego z 1897 roku o pochodzeniu nazwy Polski, oraz prześledzenia określenia Lechia, Lęchy które pojawia się raz po raz na naszych stronach lub wielu innych. Autor jednak pomija powyższy zbieg lingwistyczny, a uważam że jest ważny w określeniu pochodzenia nazwy Polska. Jednak ja zapraszam do przeczytania książki o pochodzeniu naszej alternatywnej nazwy w serwisie POLONA.pl (kliknij w obrazek)
potkanski

Advertisements

9 komentarzy do “Polska, Polachia, Lechia, Lędzian, Lęchy – czyli wstęp do książki Karola Potkańskiego

  1. Piękne źródło!

    To kolejne, które mówi o tym samym, czyli że Po-LSKa, to Po-LeHia, co jest tak nie na rękę wszystkim allo-allo, jak np. dr Piotr Makuch, który w swojej pracy „Od Ariów do Sarmatów”, słowo LaH, LeH itp. wywodzi od „od-scytyjskiego” LaG, człowiek, który to wyraz jest używany w j. osetyjskim! Brawo, za znalezienie tego!

    Jest takich źródeł więcej, tyle że współczesna „nauka polska”, ma je w swoim typowym dla niej poważaniu… jak to ona… Przekażę ten wpis komu trzeba, bo ma jest w opracowaniu artykuł o tym i o wywiedzeniu wyrazy szlachta od kszatria… patrz też dr Makuch i jego „patryjotyczne pro-polskie” teorie…

    PZDRWM
    skribha

  2. Cześć,
    Czytając polecaną przez Ciebie książkę „Lachowie i Lechici” Karola Potkańskiego znalazłem na stronie o numerze 32 (numer w górnej części strony) wzmiankę o pochodzeniu słowa Lach, Lech od „ljad”. W zasadzie jest to długi wywód na stronach 32-51. Ogólnie chodzi o to że niektóre ludy ościenne w średniowieczu mówiły o Polakach jeszcze np. „v ljadskoj zemli” lub „ljadskuju zemjlu” czy „u ljada”, „lenkiju”, „lengiel”.
    I teraz moje skojarzenia (proszę przeczytaj uważnie całość zanim poddasz krytyce):

    Skoro Troja leżała w Azji mniejszej a konkretnie w północnozachodniej jej części, całkiem niedaleko Morza Czarnego, które jak wiemy było częścią terenów tzw. Wielkiej Lechii-Sarmatii-Scytii, a w zasadzie gdzieś tam znajdowały się południowe granice. A konkretnie przy cieśninie Dardanele za którą zaraz znajdował się Półwysep Bałkański i dalej kraina Tracja. To miejsce też było bramą do Europy, tędy po moście z łodzi przeszły wojska perskie w 480 r p.n.e. kierując się do Hellady.

    Skoro w książce „Słowiańscy królowie Lechii. Polska starożytna.” czytamy, że Królestwo Lechii istniało już od 1729 roku p.n.e. i obejmowało tereny od Dniepru do Renu, od morza Sarmackiego (obecnie Bałtyckiego) do morza Czarnego w tym Trację.

    Skoro autor książki „Lachowie i Lechici” zauważył przejście Ljad –> Ljach –> Lach –> Lech.

    Skoro Troja została zniszczona w XII wieku p.n.e. co opisuje Homer w swojej „Iliadzie”, a więc w czasach gdy Królestwo Lechii istniało w pełni mocy.

    To czy słowo / tytuł eposu „Iliada” mogła pochodzić od zwrotu U Ljada ? W sensie że np. tytuł wziął się z miejsca w którym toczyła się ta historia, mianowicie w miejscu u bram kraju Lecha, w mieście u bram Lehistanu, u bram kraju Ljada? Bramą była przeprawa z Azji Mniejszej przez Dardanele a więc tuż obok Troji, która kontrolowała cieśninę.

    To nie jest hipoteza, którą można beztrosko odrzucić, ponieważ wiemy, że Grecy często toczyli wojny z wojownikami Scytii-Sarmatii. Opisuje to, powołując się na starożytne kroniki, Hugo Kołłątaj w „Historii rodu ludzkiego”, w tomie III, gdzie nawet opisuje jak powstawały słowa będące mieszanką słów ówczesnych agresorów z którymi walczyli Grecy ze zwrotami greckimi. Opisuje np. skąd się wzięła nazwa Amazonki.
    W szeregach wojowników Scytyjskich walczyły kobiety, a w zasadzie niezamężne kobiety, które w ten sposób chciały zyskać sławę oraz uznanie wojowników i dzięki temu niejako zdobyć męża, który będzie się o taką sławną wojowniczkę ubiegał. I teraz: kobiety zamężne to małżonki. Kobiety niezamęzne to w skrócie niemałżonki. Grecy wiedzieli o tym i zamiast słowa „NIE” wymawiali swoje przeczenie „A”, natomiast samo słowo małżonki wymawiali nieumiejętnie, niewyraźnie jako „MAZONKI”, nie potrafili wymówić zlepku głosek „ŁŻ” prawidłowo. Stąd zamiast niemałżonki wychodziły amazonki.

    Skoro NIEMAŁŻONKI przez Greków zostały opisane jako AMAZONKI, to czy miejsce u bram kraju Lecha (Ljada) mogli zamiast U Ljada nazywać, po swojemu zniekształcając, „Iliada” ? A stąd Homer nadał tytuł swojego eposu, właśnie od miejsca w którym się to wszystko wydarzyło?

    Czy to nie jest warte rozważenia?

    Pozdrawiam serdecznie

  3. Czy masz na myśli „Ilias” jako starszą formę słowa „Iliada” czy samą nazwę miasta „Ilion”? Bo i z taką nazwą tego miejsca się spotkałem. Albo „Ilium” jak na tej mapie:

    Moje dociekanie to luźne skojarzenia i nie jestem na tyle do nich przywiązany żeby tego bronić za wszelką cenę, tym bardziej jeśli ktoś przedstawia logiczne argumenty.
    Jednakże na temat „Ilias” przyszło mi teraz coś do głowy:
    Ljad, Ljach, Lach, Lech, Leszek, Lest – różne formy w zasadzie tej samej nazwy.
    Ilias, Iliada, Ilion, Ilium – różne formy związane z Troją.

    Mam w pracy kontakt z trzema Grekami, rozmawiam z nimi po angielsku, zapytam czy w ich języku zachodzą takie lub podobne przejścia przy charakterystycznych głoskach.
    U nas w języku polskim takie wymiany to np:
    g–>ż, rz–>r, ch–>sz, t–>c, ó–>o, c–>cz

    Być może inne języki wywodzące się z tego samego źródła mają podobne wymiany, np. grecki, a stąd te różne formy związane z nazwą miejsca.

    • Jak masz tylu Greków to warto zapytać się, ktoś z nich musi coś więcej wiedzieć 🙂

      Ale co do Iliady (z nowogreckiego) a Ilias (starogrecki), ale Ilium to wg mnie zupełnie inna droga. Przejście z S do M, jest niemożliwe.
      Mnie to zastanawia, skąd w nowogreckim ta zmiana S na D.

      • W dyskusji swojej zauważcie panowie, że na mapie powyżej jest również region zwany Lydia. Po polsku Lidia.
        Niewolnicy z Lidii, jeszcze za czasów rzymskich byli opisywani jako jasnowłosi i jasnoocy, szczególnie kobiety.
        Współczesne imię Ilona, Ilia, to właściwie przezwisko, tak jak np. Magdalena. Jest to kobieta pochodząca Ilionu.
        Musicie wziąć panowie jeszcze jedno pod uwagę:
        Przed Wiosną Ludów Grecja była pod okupacją turecką przez setki lat. Grecy praktycznie zapomnieli swojego języka i kultury. Kiedy Wiosna Ludów uwolniła Grecję, Grekom trzeba było odtworzyć ich język, a robili to „germanie”, którzy właściwie nie znali samej wymowy j. greckiego. To tak, jakby Niemcy próbowali nauczyć Polaków na nowo języka staropolskiego.
        Z tego odtwarzania i nauczania wychodziły oczywiste bzdury. Tym bardziej, że zapis mowy starogreckiej nie był literami łacińskimi, lecz greckimi. Grekę zaczęto na nowo poznawać w czasie renesansu. Wcześniej była uważana za pomiot pogański – szatański.
        Zauważcie, że w tej obecnej „kulturze greckiej” jest więcej tureckości niż greckości. Sami Grecy o tym mówią.
        To, że ktoś, coś zapisał, to jeszcze nie wszystko. Trzeba jeszcze wiedzieć jak to poprawnie odczytać w danym języku. Czasami wychodzą z tego różne jaja, tak jak z niejakim Ratzingerem – „Witam was ciule”.

        Miano Troja jest właściwie nazwą opisową, tak jak np. Trójmiasto, czyli Gdańsk.
        Słowiańskie miano Troi, to Widłuża.
        Jednak myślę, że Słowomił ma wiele racji w swych dociekaniach.

      • Wracając do samej nazwy Troji – Widłuża to zauważcie że:
        Tak jak Andaluzja to Wandaluzja czyli kraina Wandali.
        A Serbołużyce to kraina Serbów.

        Czyli to określenie łużyce, luzja, łuża to inna nazwa dla słowa kraina/okolica (może nawet to słowo około lica najbardziej pasuje znaczeniowo).

        I dlatego Wid-łuża to mogła być taka strażnica u bram kraju Lecha-Ljada czyli strażnica u Ljada z której obserwowano-kontrolowano okoliczne krainy, w tym okoliczną cieśninę.

        Wid-łuża : widać krainę.

        Troja – Iliada to Wid-łuża u Ljada czyli widać krainę u bram kraju Ljada-Lecha.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s