Czarny bóg – Janka Kupała


Janka Kupała (właśc.Iwan Łucewicz, ur. 7 lipca 1882, zm. 28 czerwca 1942)

„Czarny bóg”

Kołtuniasty i omszały
Aż do samych stóp,
Z bagien, z parowów zdziczałych
Wybiegł czarny bóg!

Za nim morowce i nocnice,
I różne roidła ;
Gasi nowych gwiazd mgławice
Niech się nie rozwidnia!

Pazurów rozcapierzonych
Raniące ościenie –
Chce gnać w różne świata strony,
Budząc przerażenie.

Z nim zaguba i ciemnica
Zgodnie się zmówiły,
By się w tajniach – tajemnicach
Dusze zatraciły.

Z kobuzami przez rozstaje
Wszystko w dzikim pędzie!…
Czarny bóg w płomieniach staje,
W ognistym odmęcie.

Rozpłomienia się i zwęgla
Czarnożmijny bóg –
Próżno po białego sięgał,
Znów go biały zmógł!

Advertisements

3 komentarze do “Czarny bóg – Janka Kupała

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s