Lechia i jej granice


W niegdysiejszych czasach Lechia sięgała swoimi granicami daleko na Zachód aż po rzekę Łabę. Rozliczne plemiona słowiańskie zamieszkujące tamte tereny nie wiodły jednak sielankowego życia gdyż stale były zagrożone przez napierających na Wschód najpierw Franków, potem Sasów i Teutonów. Do roku 983 samozwańcze Cesarstwo Rzymskie zajęło ogromne połacie ziem należących do plemion Lechickich.

Frankseu -SlavicKingdom - LECHINA EMPIRE

Formalnie Niemcy zasłaniali się chrystianizacją i działalnością misyjną duchowieństwa, w praktyce chodziło wyłącznie o podporządkowanie sobie wschodnich ziem i kolonizację – czyli cel stale obierany przez państwo niemieckie przez następny tysiąc lat. Sposoby dokonywania podboju i utrzymywania stale silnej pozycji w regionie również się nie zmieniły – przez cały czas wykorzystywano spory pomiędzy plemionami i napuszczano je na siebie. Najpierw były to plemiona, potem całe państwa. Zbrojnie Niemcy interweniowali tylko od czasu do czasu i często pomimo przewagi militarnej ponosili porażki.

Słowianie byli świadomi, że ich egzystencja jest zagrożona, więc w 983 roku w trójkątnym grodzie zwanym Radogoszcz starszyzna postanowiła wzniecić powstanie mające wygnać najeźdźców z ich ziem. Latem rozpoczęto masowe niszczenie i plądrowanie kościołów, branie duchownych do niewoli i wyganianie saskich osadników aż za rzekę Tanger, skąd przybyli. W ciągu pół roku odbito wszystkie ziemie bezprawnie zajęte przez cesarstwo a granica polsko – niemiecka przestała istnieć. Samo istnienie odnowionego Rzymu stanęło pod znakiem zapytania bo nie wiadomo było, czy Słowianie poprzestaną na odzyskaniu swych etnicznych terenów.
04_Shep053a_11_01_24_Califate
Cesarz Otton II z przerażeniem wysłuchiwał wieści o postępach pogan. Miał świadomość, że prawdziwy Rzym padł właśnie od ciosów pogańskiego oręża. Kiedy dowiedział się, że Duńczycy najechali północne ziemie, władca potencjalnie najsilniejszego europejskiego państwa dostał ataku serca i zmarł.

Do całkowitej destrukcji cesarstwa wystarczyło jedno – inwazja ze Wschodu. Książę Polan, Mieszko nie miał jednak zamiaru pomagać Wieletom. W tym samym czasie zajmował się rozbudowywaniem grodów i umacnianiem władzy nad podbitymi pomniejszymi plemionami Lechickimi.

Podsumowując, Słowianie wygrali bitwę, lecz przegrali wojnę. Nie zniszczyli Niemców chociaż była znakomita okazja aby tego dokonać. Jednak Wieleci i inne połabskie plemiona zdołały przedłużyć swój żywot aż do drugiej połowy XII wieku pokazując, że Cesarstwo Rzymskie nie jest niepokonane jak się mogło wydawać.

Artykuł napisany przez: SŁOWIAŃSKIE ODRODZENIA POLSKI
https://www.facebook.com/rzeczpospolita.slowianska?fref=nf

Skopiowany z Facebooka w celu propagowania prawdziwych mądrości i historii w społeczeństwie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s