Wojciech Świętobor Mytnik „Ostatni Dzień W Lesie”


Lodowe światło,
Ciepły mrok.
Przemija w lesie
Stary rok.
Przemija w lesie
Życia czas.
Nie było nas,
Nie będzie nas.

Zimowe cienie,
Nocy szał.
Nasz czas przepiękne
Święto miał.
Cudownym się nam
Jawił snem
Wśród naszych ziem,
Magicznych ziem.

Odpływa rok
W nieznaną dal.
Otula nas już
Śmierci szal.
Pójdziemy dziś
W grobową mgłę.
Nie lękaj się,
Nie lękaj się…

21 maja 2002 r.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s